ราะตาย
หนิงหลางได้ยินเช่นนี้ก็หัวเราะชั่วร้าย “พวกเจ้าไม่ไปจริงๆ หรือ? เช่นนั้นเอาเถอะ! ข้าจะขายเอง แต่เงินที่ได้มาข้าคงไม่แบ่งให้พวกเจ้า”
เขากล่าวจบก็ยกตะกร้าผลไม้มาด้านนอกศาลา เห็นนักเดินทางโดยรอบล้วนมากันเป็นคู่ๆ เขาคิดเล็กน้อย ก่อนจะกระแอมไอและตะโกนขึ้นว่า
“เร่เข้ามาๆ ผลไม้คู่รัก! ขายผลไม้คู่รัก!”
“ผลไม้คู่รัก? ผลไม้คู่รักอะไรกัน” มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามาถามด้วยความสงสัย ครั้นเห็นว่าเป็นแค่ผลไม้สดก็ผิดหวังเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้
“นี่เป็นผลไม้คู่รัก! สีเขียวสีแดงหนึ่งคู่ เป็นผลไม้ที่ขายให้แต่คู่รักเท่านั้น ไม่มาเป็นคู่อย่างทั้งสองท่านไม่ขายขอรับ” หนิงหลางยิ้มตาหยีเอ่ยไป แล้วหยิบผลไม้คู่หนึ่งยื่นให้ “คุณชาย ซื้อสักคู่หนึ่งสิ! เชิญแม่นางผู้สง่างามคนนี้กินผลไม้คู่รักสักลูก ทั้งกรอบ ทั้งหวาน ทั้งอร่อย”
เดิมทีหนิงหลางก็จ้ำม่ำน่ารักยิ่งนัก ยามนี้พอเอ่ยคำเช่นนี้อีก ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายได้ยินแล้วยังอดเกิดความชอบใจไม่ได้ ยิ่งเห็นท่าทางเก้อเขินของหญิงคนข้างๆ ก็ยิ้มเอ่ย “เช่นนั้นเอามาคู่หนึ่งแล้วกัน!”
………………………………………………….
