แดงเป็นของข้า!” ผู้ฝึกตนไร้สำนักคนหัวหน้าเป็นระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุด บนใบหน้าประดับความชั่วร้าย ดูท่าทางคล้ายโจรเสียยิ่งกว่าโจร
“พี่ใหญ่ ท่านว่าไว้ไม่ผิดจริงๆ รออยู่ตรงนี้ไม่ต้องเข้าไปเจอสัตว์ร้ายโจมตี เห็นอะไรหยิบเก็บง่ายๆ ก็กอบโกยมาได้ทันที ตัดสินใจเช่นนี้ชาญฉลาดเหลือเกินจริงๆ”
ผู้ฝึกตนสุนัขรับใช้เอ่ยขึ้นข้างกายอย่างประจบเอาใจ ดวงตาเล็กตี่จ้องมองพวกเฟิ่งจิ่วอย่างมุ่งร้าย
ตามความคิดของพวกเขา เจ้าเด็กห้าคนนี้ดูท่าทางอายุสิบกว่าปี มีแค่เจ้าคนร่างใหญ่ที่แข็งแรงหน่อยและยังเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง คนอื่นๆ เป็นเพียงระดับสร้างรากฐาน คนเช่นนี้มีแต่พวกเขาโง่เง่าเท่านั้นถึงจะไม่ปล้น
อันที่จริงพวกเขาไม่รู้ เนื่องจากว่าจะออกจากที่นี่ เฟิ่งจิ่วจึงกดพลังไว้ ไม่อยากโดดเด่นเกินไปจนสะดุดตาคน ถึงอย่างไรอายุอย่างพวกเขา ระดับสร้างรากฐานก็นับว่าเก่งกาจมากแล้ว
พวกหนิงหลางกับต้วนเยี่ยเห็นเฟิ่งจิ่วกดวรยุทธ์ไว้ที่ระดับสร้างรากฐาน จึงเก็บงำตามเช่นกัน พวกเขาคิดง่ายๆ แค่ว่าเฟิ่งจิ่วกดเอาไว้ แน่นอนว่าพวกเขาก็คงไม่เผยวรยุทธ์หลอมแก่นพลังออกมา ทั้งยังหวังว่ากลับบ้านไปจะทำให้ครอบครัวประหลาดใจ
ด้วยเหตุนี้จึงกดวรยุทธ์ไว้ที่ระดับสร้างรากฐานด้วย แต่ไม่คิดว่าเพิ่งพ้นป่าภูตต้นไม้มาก็จะพบคนไม่ดูตาม้าตาเรือเช่นนี้
“นายท่าน พวกท่านถอยหลังไป ข้าจัดการเองขอรับ” ปี้ซานเอ่ยพร้อมชักกระบี่ยาวตรงข้างเอวที่เฟิ่งจิ่วมอบให
