ตอนที่ 1171 ทหารรับจ้างที่ถูกทอดทิ้ง + ตอนที่ 1172 เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้
ตอนที่ 1171 ทหารรับจ้างที่ถูกทอดทิ้ง
“ระวังหน่อย พยายามอย่าขยับขาของเขา”
“ได้” พวกเขาขานรับ แล้วกระโดดลงไปช่วยกันพาทหารรับจ้างออกมา
ทหารรับจ้างเห็นเช่นนี้ก็ตกใจ ทำเพียงมองพวกเขาอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะหลุบสายตา
เมื่อเห็นพวกเขายกทหารรับจ้างมายังพื้นที่ราบ ให้เขานั่งพิงก้อนหินใหญ่ เฟิ่งจิ่วถึงค่อยเผยรอยยิ้มและเอ่ยว่า “ได้แล้ว เช่นนี้เป็นพอ”
เฟิ่งจิ่วหยิบอาหารกับน้ำจากห้วงมิติมายื่นให้เขา “เจ้ากินอะไรก่อน ดื่มน้ำให้ชุ่มคอหน่อย”
“ขอบคุณมาก” เขาเปิดริมฝีปากแห้งแตกกล่าวขอบคุณ แล้วยื่นมือไปรับอาหารกับน้ำมา ในใจประเดประดังไปด้วยความรู้สึกร้อยพัน
ระหว่างที่เขากินอาหาร เฟิ่งจิ่วตรวจดูแผลตามร่างกายให้เขา ตรงหลังแขนล้วนมีบาดแผล แม้จะไม่ลึก แต่เพราะจัดการไม่ถูกต้องบาดแผลจึงแย่ลง แผลตรงขาซ้ายของเขาสาหัสที่สุด ไม่เพียงกระดูกหักแต่ยังเนื้อเหวอะหวะ น่าจะโดนกรงเล็บสัตว์ป่าตะปบมา
“เจ้าบาดเจ็บไม่น้อยเลย โดยเฉพาะขาข้างนี้” เฟิ่งจิ่วเอ่ยขึ้นและหยุดมือลง เพราะเขายังกินอาหารอยู่
“ใช่ ตอนนี้ข้าได้แต่รอความตายอยู่ตรงนี้” เขายิ้มๆ แต่รอยยิ้มกลับมีความเศร้าสลดอยู่บางส่วน “ตายไปเลยอาจดีกว่า รอความตายอย่างช้าๆ เช่นนี้ ช่างตายเสียดีกว่าอยู่จริงๆ”
เขาถูกกองกำลังและสหายทอดทิ้ง เขาอยากถามพวกเขาจริงๆ ว่าทำไมไม่ให้เขาสมหวังเสียเลย? เช่นนั้นจะไม่ดีกว่าห
