ุขั้นจริงๆ ก็มากมาย คนฝึกบำเพ็ญยิ่งไปถึงท้ายสุดยิ่งจะบรรลุขั้นได้ แต่คนด้านในผ่านไปครึ่งเดือนบรรลุขั้นหนึ่งครั้ง คงไม่ใช่คนคนเดียวกันกระมัง?
ใช่สิ จะเป็นคนเดียวได้อย่างไร น่าจะเป็นคนตระกูลเดียวกันมากกว่า
พวกเขาวนเวียนอยู่ด้านนอก กระทั่งสายฟ้าครั้งที่สามผ่าลงมายังไม่มีใครกล้าบุกเข้าไปในค่ายกล แต่ละคนจึงทยอยกันกลับไป
คนอื่นอย่างไรเสียก็ยังเป็นคนอื่น คนอื่นบรรลุขั้นไม่ใช่ตนเองบรรลุขั้น อย่าไปยุ่งมากเพียงนั้นจะดีกว่า สนใจเรื่องของตัวเองเป็นพอ
ภายในเขตอาคม เป็นจริงอย่างเฟิ่งจิ่วคาดการณ์ไว้ ซ่งหมิงบรรลุเข้าสู่วรยุทธ์ระดับหลอมแก่นพลังต่อจากต้วนเยี่ย
ตอนซ่งหมิงลืมตาขึ้นมา เห็นต้วนเยี่ยกำลังเป็นผู้คุ้มกันให้ตนเอง ก็กระโดดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าบรรลุขั้นนานแล้วหรือ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะเร็วกว่าข้า?”
ต้วนเยี่ยเหล่มองเขา บอกว่า “เร็วกว่าเจ้าก็เป็นเรื่องปกติ เฟิ่งจิ่วบอกว่าข้าสมควรเป็นคนแรก” เขาเชิดคางเอ่ยอย่างค่อนข้างภูมิใจ
ซ่งหมิงได้ยินเช่นนี้ก็เบะปาก “พอแล้วเจ้าน่ะ! แล้วเจ้าบรรลุระดับหลอมแก่นพลังตั้งแต่เมื่อไร?”
“ครึ่งเดือนก่อน” ต้วนเยี่ยเอ่ยตอบ
“ฮึ! เร็วกว่าข้าตั้งครึ่งเดือน!”
ได้ฟังคำพูดนี้ ต้วนเยี่ยก็คร้านจะโต้เถียงด้วย เพียงกล่าวว่า “หลังจากข้าบรรลุขั้นเฟิ่งจิ่วก็เข้าไปฝึกบำเพ็ญในอาศรม ข้าจึงรับผิดชอบเป็นผู้คุ้มกันให้พวกเจ้า ตอนนี้เจ้าถึงระดับหลอมแก่นพลังแล้ว เช่นนั้นพวกเราต้องรับผิดชอบสอ
