งคนที่เหลือ”
“วางใจเถอะ! เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องบอกข้าก็รู้ ใครให้พวกเราเป็นพี่น้องกันเล่า! ใช่รึไม่?” เขายิ้มพลางตบบ่าของต้วนเยี่ย แล้วมาดูหนิงหลางกับลั่วเฟยสองคนพร้อมต้วนเยี่ย
“เจ้าว่าพวกเขาสองคนใครจะบรรลุขั้นก่อน?” ซ่งหมิงถาม
“ต้องเป็นลั่วเฟยแน่นอน!” ต้วนเยี่ยเอ่ยขึ้น
“นั่นก็ใช่ แต่ทุกอย่างเรื่องล้วนมีข้อยกเว้น หรือพวกเราจะมาพนันกัน?” ซ่งหมิงฉีกยิ้มพูดเสนอ
“พนัน? ช่างมันเถอะ! ข้าไม่เล่นอะไรพรรค์นี้” ต้วนเยี่ยโบกมือปฏิเสธ
“น่าเบื่อ พนันกันเล็กน้อยไม่เป็นอะไรหรอก” เขาหยิบเหล้าจากในห้วงมิติมาดื่มอึกหนึ่ง
………………………………………………….
ตอนที่ 1158 ลมคลั่งโหมพัดในฉับพลัน
สองเดือนต่อมา ลั่วเฟยกับหนิงหลางบรรลุขั้นห่างกันแค่สองสามวัน และสำหรับที่นี่ ผู้คนรอบนอกได้ยินเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นบ่อยครั้งจนคุ้นชินแล้ว
ช่วยไม่ได้ แรกเริ่มยังประหลาดใจ ภายหลังจึงตกตะลึง สุดท้ายก็ไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว ไม่ต้องมองก็รู้ว่าคนด้านในค่ายกลพวกนั้นกำลังบรรลุขั้น
เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ พวกเขาไม่กล้าไปหาเรื่องตามใจชอบ บางคนถึงขั้นวางแผนอย่างดีว่าจะส่งคนไปเฝ้าตรงนั้น คิดว่ารอพวกเขาออกมา ค่อยสบโอกาสเข้าไปผูกมิตรเสียหน่อยก็เป็นเรื่องดี
วันนี้ พวกของต้วนเยี่ยสี่คนนั่งล้อมวง มองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร ยามนี้พวกเขารู้สึกสับสน เพราะครบเวลาหนึ่งปีแล้ว
หากไม่ใช่เพราะเฟิ่งจิ่วยังอยู่ในอาศรมไม่ออกมา พวกเขาคงไปจากที่นี่ แยกย้าย
