สูรกลืนเมฆาเฝ้าตรงอาศรมของเฟิ่งจิ่วตลอด ขณะทุกคนข้างนอกฝึกบำเพ็ญ เฟิ่งจิ่วก็เข้าไปฝึกบำเพ็ญในห้วงมิติเช่นกัน
สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจ คือผ่านมานานเพียงนี้ผลของต้นไม้ทรงแจกันที่เธอย้ายเข้าไปก็ไม่สุข ยังคงเป็นสีดำ ในห้วงมิติมีหนังสือเกี่ยวกับผลไม้วิญญาณไม่มากนัก ด้วยเหตุนี้ผ่านไปหลายวันจึงไม่รู้ว่านั่นเป็นผลไม้วิญญาณอะไร
แต่ช่วงนี้เธอก็ได้ประโยชน์เช่นกัน พละกำลังระดับหลอมแก่นพลังค่อยๆ พัฒนาขึ้น ทำให้เธอมั่นใจว่าตอนออกจากที่นี่จะบรรลุถึงระดับกำเนิดวิญญาณได้
สำหรับข้อนี้นอกจากเธอแล้ว พวกของต้วนเยี่ยต่างไม่รู้ เธอก็ไม่บอกพวกเขาเช่นกัน
วันคืนผ่านพ้นไปในระหว่างที่พวกเขาแยกย้ายกันไปฝึกบำเพ็ญ กระทั่งวันหนึ่งอีกสองสามเดือนให้หลัง เสียงฟ้าร้องผ่าลงจากท้องฟ้า แตกตื่นไปถึงผู้ฝึกตนแต่ละฝ่ายในรอบนอก ทำให้พวกเขาพากันเร่งไปตรวจสอบยังบริเวณที่สายฟ้าผ่าลงมา…
………………………………………………….
