กว่าต้วนเยี่ยมาก ตอนนั้นเขาก็โดนฟันตรงท้องเสียลึก แต่เนื้อไม่เปิดเหมือนเจ้า เวลาสองสามวันก็หายดีแล้ว เจ้ารักษาตัวมาเกือบสิบวันเต็มๆ หากยังไม่หายข้าก็เสียชื่อแย่”
“เช่นนั้นข้าต้องเริ่มฝึกบำเพ็ญใช่หรือไม่? ข้าเห็นว่าตั้งแต่เจ้าวางค่ายกลรวมพลังวิญญาณให้ ที่ผ่านมาพวกของต้วนเยี่ยก็ไม่ออกมาเลย แม้แต่อาหารยังกินยาห้าธัญพืช”
เขาเห็นว่าพวกเขาสามคนรักษาแผลหายก็เริ่มฝึกบำเพ็ญในค่ายกลรวมพลังวิญญาณ จึงร้อนอกร้อนใจเล็กน้อย กลัวว่าตนเองจะรั้งท้ายพวกเขามากไป ถึงอย่างไรพละกำลังของพวกเขาเดิมทีก็ใช้ได้ประมาณหนึ่ง แม้ในหมู่ทุกคนกำลังของเขาจะอ่อนแอที่สุด ก็ไม่หวังว่าถึงเวลาพวกเขาบรรลุเข้าระดับหลอมแก่นพลัง ตนเองยังเสียเวลาอยู่ระดับสร้างรากฐาน
“ค่ายกลรวมพลังวิญญาณของเจ้าวางไว้เรียบร้อยแล้ส แต่ข้าจะบอกเจ้าเสียหน่อย เวลาฝึกบำเพ็ญต้องเก็บนกน้อยของเจ้าเข้าไปห้วงมิติสัตว์วิญญาณ อย่าเรียกออกมาระหว่างฝึกบำเพ็ญ ในเมื่อจะฝึกฝนวิชาก็ต้องตั้งใจอย่าวอกแวก”
“อืม ข้ารู้แล้ว ข้าทำได้” เขาพยักหน้ารับ ก่อนจะตามเฟิ่งจิ่วมานั่งขัดสมาธิและเริ่มฝึกบำเพ็ญในค่ายกลรวมพลังวิญญาณไม่ไกล
หลังจากเขาเข้าค่ายกลรวมพลังวิญญาณไป เฟิ่งจิ่วก็หมุนตัวออกไปดูตรงที่อีกสามคนนอกนั้นอยู่ เห็นว่าพวกเขาล้วนหลับตาฝึกบำเพ็ญภายในค่ายกลรวมพลังวิญญาณ ดูดซับกลิ่นอายพลังวิญญาณ ถึงจะหันหลับไปอาศรม
ในระหว่างนี้นกอินทรีบินไปรอบๆ นานๆ ครั้งถึงจะกลับมาดู ส่วนอ