ะเหตุนี้ เช่นนั้น…
นึกถึงตรงนนี้เธอก้าวเดินไปตามเสียง ทว่าเดินไปไม่ทันไรก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งโผล่มาตรงหน้าและปิดล้อมเธอไว้
“เจ้าหนู เจ้าขโมยไข่อะไรไปใช่หรือไม่?” ชายฉกรรจ์ใบหน้ามีรอยดาบเชิดคางขึ้นเอ่ยถาม
“รีบส่งมาเสียดีๆ มิเช่นนั้น หึๆ!” อีกคนหนึ่งแค่นเสียงเย็น พร้อมจ้องมองเฟิ่งจิ่วอย่างมุ่งร้าย
………………………………………………….
ตอนที่ 1140 เสียงซ่าๆ
ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนหัวหน้าจ้องมองเด็กหนุ่มหน้าตางดงามในชุดแดงแพรวพราวตรงหน้า นัยน์ตาเผยความครุ่นคิดและระวังตัว ท่าทางของเด็กหนุ่มไม่กลัวหรือตกใจ ตั้งแต่เห็นพวกเขาปรากฏตัวก็ไม่เคยแสดงความขลาดกลัวและตื่นตระหนก เหมือนจะไม่ปกติสักเท่าไร
คิดให้ลึกอีกสักชั้น ไม่นึกว่าเด็กหนุ่มจะสามารถขโมยไข่จากนกอินทรีระดับสัตว์เทวะ? เห็นได้ว่าฝีมือและพละกำลังของเขาไม่ธรรมดา อีกอย่างเขายังไม่กลัวแรงกดดันระดับสัตว์เทวะ? ภายใต้การไล่ล่าของนกอินทรียังปลอดภัยไร้บาดแผลได้ ชัดเจนว่าไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ
เป็นเพราะความหวาดหวั่นในใจ เขาจึงสงบสติอารมณ์ แล้วเข้าขวางสองคนที่ตะโกนแหกปากข้างหน้า ก้าวเข้าไปเอ่ยกับเด็กหนุ่มรูปงามในชุดแดงว่า “ส่งไข่นกอินทรีมาเสีย ข้าจะปล่อยเจ้าออกไปอย่างปลอดภัย”
เพียงเอ่ยออกไปเช่นนี้ ทุกคนด้านหลังผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณก็อดงุนงงไม่ได้ “ปล่อยเขาไป? ได้อย่างไรเล่า? เจ้าหนูดูมีสิ่งของดีๆ ติดตัวไม่น้อย แน่นอนว่าต้องฆ่าและชิงของเขามาเสีย! แต่ไหนแต่ไรเหยื่
