่นกลัวเช่นนี้จึงคิดว่าเธอมีไพ่ตายและไม่อยากเป็นศัตรูด้วยกระมัง!
ใช่ ที่ไหนๆ โดยเฉพาะสำหรับผู้ฝึกตนที่วรยุทธ์บรรลุถึงระดับกำเนิดวิญญาณแล้ว การเป็นศัตรูโดยไม่รู้ข้อมูลของอีกฝ่ายก็ไม่ใช่วิธีที่ฉลาดเลยจริงๆ
แต่เธอจะทำอย่างไร? สถานการณ์ตอนนี้จะให้เธอคนเดียวจัดการคนมากมายเพียงนี้? ต่อให้สู้ไหวต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาด! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่…
แววตาของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา “พวกท่านต้องการไข่นกอินทรี? ได้สิ อย่างไรเสียข้าแค่เก็บมาเล่นๆ แต่…”
ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณได้ยินว่าเด็กหนุ่มยอมอ่อนข้อก็แปลกใจเล็กน้อย ในใจระแวดระวัง ถามว่า “แต่อะไร?”
“แต่พวกท่านก็รู้ว่าข้าโดนนกอินทรีไล่ล่ามานานเพียงนี้และเหนื่อยเสียจนเหลือทนเพื่อไข่ใบเดียวนี้ หากมอบให้เปล่าๆ เช่นนี้ก็หาใช่เหตุกระมัง?” เธอหรี่ตายิ้มพลางเอ่ยไป พร้อมต้องมองพวกเขา
ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณกำลังจะถามเขาว่าคิดจะทำอย่างไรกันแน่? ก็ได้ยินเสียงซ่าๆ ดังมา…
………………………………………………….
