ตายไปถึงเมืองลอยฟ้า”
เขาพูดจบพลันนึกอะไรบางอย่างได้จึงมองเฟิ่งจิ่ว เบิกตาโตและเอ่ยว่า “เจ้าอย่าบอกข้านะ ว่าเจ้าวางแผนไว้เช่นนี้? ต่อให้กำลังของเจ้าไหว ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่าบุ่มบ่ามจะดีกว่า รอบนอกยังไม่เท่าไร ส่วนลึกแม้แต่ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณก็ไม่มั่นใจว่าจะข้ามผ่านไปได้”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “เป็นไปได้อย่างไร? ข้ามผ่านที่นี่จะเสียเวลานานเกินไป ข้าไม่ทำหรอก”
พวกเขาคุยเล่นกันสักพัก เห็นว่าเวลาผ่านไปไม่เห็นหนิงหลางกับซ่งหมิงกลับมา ก็อดตกใจไม่ได้ กล่าวอย่างเป็นห่วงเล็กน้อย “ทำไมพวกเขาสองคนไปนานเพียงนั้น? แหล่งน้ำก็ห่างจากที่นี่ไม่ไกลมาก!”
ขณะกำลังพูดก็ได้ยินเสียงอุทานดังมาจากข้างนอก เสียงที่คุ้นเคยมีความตื่นตระหนก ทำให้ทุกคนในเขตอาคมตึงเครียดในใจ จึงเรียกพลังพุ่งออกไปทันใด
“หนิงหลาง!”
………………………………………………….
