ตัวข้าสิ! ทำไมต้องทำร้ายใบหน้าข้า! อ๊าก! ข้าจะสู้ตายกับพวกเจ้า!”
“อื้อ!”
ต้วนเยี่ยร้องเสียงอู้อี้ เขาโดนผู้ฝึกวิชามารระดับหลอมแก่นพลังขั้นกลางสองคนโจมตีขนาบข้าง โดนแทงตรงหน้าท้อง ดูท่าทางแม้ไม่โดนจุดสำคัญ ทว่าก็ทำให้เขาทนไม่ไหว กำลังต่อสู้ลดลงอย่างรวดเร็ว ฝีเท้าถอยไปเล็กน้อยเช่นกัน
“ระวังหลัง!”
เสียงกล่าวเตือนมาช้าไป ลั่วเฟยจึงโดนฟันแขน บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก เลือดไหลทะลักออกมา
พอเห็นพวกเขาแต่ละคนบาดเจ็บ หนำซ้ำยังบาดเจ็บไม่น้อย กลืนเมฆาซึ่งนอนในอ้อมแขนของเฟิ่งจิ่วเงยหน้ามองเจ้านายเล็กน้อย แล้วนอนลงกลับไปอีกครั้ง
มันเห็นพวกเขาได้รับบาดเจ็บ แน่นอนว่านายท่านก็เห็นเช่นกัน ในเมื่อนายท่านไม่คิดจะลงมือ เช่นนั้นจะคอยดูต่อไปแล้วกัน!
“ฆ่า! ฆ่าให้หมด!”
เมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตราย กลิ่นอายของความตายปกคลุม จึงกระตุ้นกำลังต่อสู้ที่ซ่อนเร้นในตัวของพวกเขาออกมา เวลาเดียวกับที่ต้วนเยี่ยใช้กงจักรเข้าจู่โจม สองมือก็รวบรวมลูกไฟโจมตีออกไปโดยพลัน
………………………………………………….
