ยิ่งว่าคนพวกนี้ฝีเท้าอ่อนแรง ร่างกายโซเซจนเป็นเช่นนั้น ในเวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูปก็ต้องตายแล้ว” ซ่งหมิงเอ่ยขึ้น สายตาจับจ้องหญิงงามสองสามคนที่โดนล้อมอยู่ตรงกลาง ดวงตาเป็นประกาย กล่าวว่า “แต่ผู้หญิงพวกนี้หน้าตาดี หนำซ้ำอายุใกล้เคียงพวกเรา ดูท่าทางจะตามออกมาฝึกวิชา”
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ คนทั้งหลายมุมปากกระตุก ต่างมองไปทางเขา
เจ้าบ้ากามนี่ จะอย่างไรก็แก้นิสัยหื่นกามของเขาไม่ได้
เขารู้สึกถึงสายตาของทุกคน จึงฉีกยิ้มเจื่อนๆ “แหะๆ พวกเจ้าวางใจได้ ข้าจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามอีกแล้ว ไม่ใช่ว่าแค่เห็นผู้หญิงก็จะหน้ามืดตามัวเสียหน่อย”
หนิงหลางมองคนตรงหน้าพวกนั้น ปากกัดใบไม้ที่ร่วงมาจากต้นไม้ ถามว่า “พวกเจ้าว่า หากเป็นพวกเราจะสู้ผู้ฝึกวิชามารพวกนี้ไหวหรือไม่”
“สู้ตัวต่อตัวไม่ไหวหรอก แต่ถ้าใช้อุบายน่าจะไม่เป็นปัญหา” ต้วนเยี่ยกล่าวจบ เสียงก็ชะงักไป ก่อนจะมองหนิงหลางประหนึ่งว่านึกอะไรบางอย่างได้
“เจ้าคิดจะทำอะไร?”
สายตาคนอื่นๆ จึงหยุดลงบนร่างของหนิงหลางด้วยเพราะเหตุนี้
………………………………………………….
