งหลางกับซ่งหมิงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลั่วเฟย แต่พวกเขาก็มีจุดแข็งของตนเอง ขอแค่ใช้ดีๆ และแสดงจุดแข็งของตนเองออกมา ข้าเชื่อว่าผลลัพธ์ก็น่าสนใจ
เอาละ เจ้าจับตาดูพวกเขาต่อไปเถอะ! ขอแค่ไม่มีอันตรายถึงชีวิตก็ไม่ต้องออกไปช่วย หากเจอเรื่องที่เจ้าจัดการไม่ได้ค่อยกลับมาหาข้า!” เธอเอ่ยเปรยให้มันถอยออกไป
ได้ยินเช่นนี้ อสูรกลืนเมฆาขานรับ ก่อนจะออกจากเขตอาคมวิ่งไปหาพวกหนิงหลาง นายท่านวางยาไว้บนตัวของพวกเขาแล้ว ขอแค่มันตามกลิ่นยาไปก็หาพวกเขาพบ
ส่วนกลิ่นของยาจะมีแค่มันกับนายท่านที่ได้กลิ่น ส่วนพวกเขาแม้แต่โดนนายท่านวางยาแล้วยังไม่รู้เรื่องเลย
เป็นอย่างที่เฟิ่งจิ่วคาดไว้ รางวัลสองสามวันต่อมาของหนิงหลางกับซ่งหมิงก็ไม่น้อยเช่นกัน นอกจากล่าสัตว์ร้ายยังสู้กับผู้ฝึกวิชามารและผู้ฝึกตนไร้สำนักในป่า เจอผู้ฝึกวิชามารที่ฆ่าได้ก็ฆ่า ส่วนผู้ฝึกตนไร้สำนัก พวกเขาแค่ปล้นชิงสิ่งของแต่ไม่เอาชีวิต
เส้นตายสิบวันผ่านไปเร็วมาก เช้าตรู่วันที่สิบ พวกเขาสี่คนที่เหนื่อยจนหมดสภาพลากฝีเท้าอ่อนแรงกลับมาตรงเขตอาคม พอเข้าไปข้างในพวกเขาก็อ่อนเปลี้ย ล้มลงไปนอนพักบนพื้น
ภายในเขตอาคมพวกเขาพักผ่อนได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องกังวลว่าจะมีอันตราย พ้นเขตอาคมไปก็ทำไม่ได้แล้ว แม้รอบๆ ดูไม่อันตราย พวกเขาก็ไม่กล้าพักโดยไม่ระวังตัวเช่นนี้
หลังจากพวกเขากลับมา อสูรกลืนเมฆาก็ตามเข้ามาด้วย มองทั้งสี่ที่ล้มไปกองกับพื้นวแบหนึ่ง แล้วจึงเข้าอาศรมไปแจ้งเฟิ่งจ
