็ได้”
“จะเป็นไปได้อย่างไร? พวกเขาสองคนไม่มากเท่าพวกเราแน่นอน”
ลั่วเฟยกล่าวอย่างมั่นใจ “เจ้าดูสิ เพิ่งสองวันก็เยอะเพียงนี้แล้ว เว้นเสียแต่พวกเขาจะปล้นเหมือนพวกเรา มิเช่นนั้นแค่ล่าสัตว์ร้ายก็ตามพวกเราไม่ทัน”
กลืนเมฆาที่นั่งหมอบอยู่ไม่ไกลได้ยินคำพูดของพวกเขาก็อดมองท้องฟ้าไม่ได้ มิน่านายท่านถึงบอกว่าลั่วเฟยมากแผนการเป็นที่สุด เพิ่งสองวันก็ได้ผลึกอสูรมาสองร้อยกว่าก้อน แน่นอนว่าพวกหนิงหลางต้องตามไม่ทัน แต่ยังไม่ถึงท้ายที่สุด ใครจะรู้ว่าจะไม่พลิกโผ?
………………………………………………….
ตอนที่ 1114 เวลาสิบวัน
เวลาช่วงเย็น เมื่อกลืนเมฆาเห็นนายท่านนั่งขนนกเคลือบหลากสีบินมาจากบนฟ้าก็ยกหางขึ้น ในใจเริงร่า
นายท่านกลับมาแล้ว
เฟิ่งจิ่วนั่งขนนกบินกลับไปตรงเขตอาคม เห็นว่าภายในเขตอาคมไม่มีใคร จึงกลับไปพักผ่อนในอาศรม คิดว่าหลังจากพักผ่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยกลั่นยาเซียน ทว่าขณะกำลังเตรียมตัวจะพักก็เห็นอสูรกลืนเมฆาวิ่งเข้ามา
“นายท่าน”
“เจ้ากลับมาทำไม ให้เจ้าตามพวกเขาไปไม่ใช่หรือ?” เฟิ่งจิ่วเอ่ยถาม มองอสูรกลืนเมฆาที่วิ่งมาหา
“ข้าเห็นนายท่านกลับมา จึงกลับมารายงานความเคลื่อนไหวในสองวันนี้ของพวกเขาก่อนขอรับ” อสูรกลืนเมฆากล่าวพลางวิ่งมาข้างกายเธอ และรายงานสถานการณ์ที่พวกเขาจับกลุ่มกันสองคนในสองวันนี้
ผ่านไปเนิ่นนาน เฟิ่งจิ่วฟังคำพูดของอสูรกลืนเมฆาจบก็ยิ้มขึ้นมา “เพิ่งสองวัน ใครแพ้ใครชนะยังไม่รู้หรอก! แม้ว่ากันด้วยอุบาย หนิ
