ตอนที่ 1107 ไม่ถูกต้องสักเท่าไร + ตอนที่ 1108 น่าสะพรึงกลัว
ตอนที่ 1107 ไม่ถูกต้องสักเท่าไร
“ฟ่อๆๆ…”
“ฟ่อๆๆ…”
ภายในป่ามีเสียงดังซ่าๆ แว่วมาเลือนราง เสียงนี้ไม่ดังมาก โดยเฉพาะเมื่ออยู่ภายใต้การกลบจากเสียงก่นด่าและเสียงวิ่งพวกนั้น จึงยิ่งยากจะได้ยิน
ทว่าเฟิ่งจิ่วกลับได้ยินตั้งแต่แรก เพราะโดนฝูงงูไล่ตามเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน จึงคุ้นเคยกับเสียงแลบลิ้นของงูพิษเป็นอย่างยิ่ง เพียงได้ยินก็รู้แล้วว่าเป็นฝูงงู
เพียงแต่เห็นชัดว่าเธอสลัดทิ้งไปอย่างยากลำบากแล้ว ทำไมถึงโผล่มาแถวนี้ได้?
ขณะในใจนึกสงสัย เธอมองไปรอบด้านอย่างหวั่นใจเล็กน้อย กลับไม่เห็นเงาของราชางูตัวนั้น ใช่แล้ว หากเห็นจะไหวหรือ? ถ้าเห็นต้องอยู่ละแวกนี้แน่ๆ
กล่าวเช่นนี้ แสดงว่ารอบๆ เป็นแค่งูตัวเล็ก ราชางูไม่อยู่ที่นี่หรือ
เมื่อนึกถึงงูพิษนับพันนับหมื่นตัว ในนั้นยังมีตัวหนึ่งเป็นราชางูระดับอสูรศักดิ์สิทธิ์ เฟิ่งจิ่วหนังศีรษะชาวาบ เทียบกับพวกสัตว์ร้ายแล้ว งูตัวอ่อนยวบและไม่มีเท้านี่ช่างทำให้คนชอบไม่ลงจริงๆ
ยาอายุวัฒนะเม็ดนั้นก็ไม่รู้ว่างูพวกนั้นย่อยอย่างไร หลังจากกินไปกลับไม่มีอะไรผิดปกติ แต่แข็งแรงมากขึ้นเพียงนั้น กลิ่นอายโหดร้ายกระหายเลือดของราชางูก็ยิ่งรุนแรง ไม่เพียงมีการโจมตีจากพิษ แม้แต่หนังยังแข็งดั่งเหล็ก คมมีดธรรมดาไม่มีทางทำร้ายมันได้ งูยักษ์เช่นนี้ หากสู้กันขึ้นมาก็ไม่ง่ายดายแล้ว
แต่ว่า…
แววตาของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย ชำเลื
