ผู้ฝึกตนไร้สำนักคนก่อนหน้านี้ช่วยเตือนพวกเขาแล้ว คนคนนั้นเป็นถึงระดับสร้างรากฐานขั้นกลาง นึกไม่ถึงว่าจะโดนแขนเสื้อของเด็กหนุ่มชุดแดงสะบัดผลักลงไปตายในฝูงงู แค่คิดก็รู้ว่าหากพวกเขาลงมือจะมีจุดจบเช่นไร
ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ ต่อให้พวกเขาไม่สู้ก็ไม่ค่อยดีเช่นกัน ถึงขั้นมีความเป็นไปได้ว่าจะโดนงูพวกนี้กินมากกว่าเด็กหนุ่มชุดแดงเสียอีก หันไปมองทางเด็กหนุ่มชุดแดง ไม่นึกว่าจะวิ่งนำหน้าพวกเขาไปได้สบายๆ โดยไม่เสียแรงสักนิด พวกเขาเห็นแล้วไฟโทสะลุกโชนในใจ เปล่งเสียงตะโกนลั่นอีกครั้งอย่างเหลืออด
“เจ้าเด็กไม่ตายดี! เจ้าล่อฝูงงูมาแต่ตัวเองคิดจะหนีไปหรือ? ไม่มีทางเสียหรอก!”
ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังด้านหลังกล่าวจบก็ลงมือทันที เขาคิดว่าฝูงงูไล่ตามเจ้าเด็กชุดแดงมา หากเจ้าเด็กชุดแดงโดนงูพวกนั้นไล่ทัน พวกมันอาจจะไม่ตามล่าพวกเขาอีก
ใบมีดลมที่รวดเร็วรุนแรงด้านหลังจู่โจมมา เฟิ่งจิ่วเบี่ยงกายหลบ ก่อนจะหันกลับไปฉีกยิ้มให้ “พวกท่านเก็บแรงไว้หน่อยดีกว่า รอให้หนีรอดจากปากงูก่อนเถอะ! ข้าไม่อยู่เล่นกับพวกท่านแล้ว”
สิ้นเสียง ฝีเท้าของเธอก็เปลี่ยนไป ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ราวกับเคลื่อนย้ายไปข้างหน้าในชั่วพริบตา ไม่ทันไรก็หนีไปโดยไร้ร่องรอย เหล่าผู้ฝึกตนด้านหลังมองกันตาค้าง
ใครก็ไม่คาดคิดว่าความเร็วของฝ่ายตรงข้ามจะเพิ่มขึ้นได้อีก ซ้ำไม่คิดว่าเขาจะแวบหายไปเช่นนี้ ทิ้งให้พวกเขาอยู่เบื้องหน้าฝูงงู โดนดวงตานับพันนับหมื
