่นเพ่งเล็ง และกลายเป็นอาหารของงูแทน
“เจ้าเด็กชุดแดงสมควรตาย! กลับมาหาพวกเรา! กลับมา!”
พวกเขาที่ผ่านความตกใจไปแล้วร้องลั่นอย่างตื่นกลัว พยายามคิดจะหนีจากปากงูเช่นกัน เลี่ยงไม่ให้กลายเป็นอาหารของงูพิษพวกนั้น ทว่าราชางูเห็นว่ามนุษย์ชุดแดงที่ไล่ตามมาตลอดหนีไปจากสายตาของมันด้วยความเร็วสูง จิตสังหารที่กระหายเลือดและความไม่ยอมอย่างแรงกล้าจึงปะทุออกจากในดวงตา จากนั้นไล่ตามไปอีกครั้ง
ด้วยเหตุนี้จึงแซงหน้าผู้ฝึกตนไร้สำนักตรงหน้าไปอย่างรวดเร็ว มันไม่กินพวกเขา แต่สะบัดหางเหวี่ยงเหล่าผู้ฝึกตนไปหาฝูงงูด้านหลัง ให้ลูกหลานของมันกินเสีย
ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องที่เล็กแหลมหวาดกลัวดังขึ้นมา ไม่นานนักก็เงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย…
…………………………………
ตอนที่ 1102 ผลไม้วิญญาณประหลาดจากต้นไม้ทรงแจกัน
ท่ามกลางความหวาดผวา กลุ่มผู้ฝึกตนไร้สำนักจบชีวิตลงในท้องงูโดยไม่เหลือกระดูก…
ความเร็วที่ราชางูเลื้อยตรงไปเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ไม่นานก็ทิ้งห่างฝูงงูเบื้องหลัง แล้วไล่ตามเฟิ่งจิ่วไปเพียงลำพัง ทว่าแม้มันจะว่องไว แต่ถ้าโดนเฟิ่งจิ่วสลัดทิ้ง คิดจะตามต่อไปก็ไม่ง่ายดายเช่นนั้นแล้ว
ดังนั้นเมื่อไล่ตามไประยะหนึ่ง หารอบด้านแล้วไม่พบร่างสีแดง มันจึงใช้หางกระแทกพื้นอย่างแรงด้วยความคลุ้มคลั่งเพื่อระบายความโกรธแค้น
ยามนี้เอง เฟิ่งจิ่วที่สลัดราชางูทิ้งได้กำลังนั่งถอนหายใจเบาๆ อยู่ตรงตาน้ำในป่า เมื่อล้างหน้าเสร็จก็ตักน้ำพุมาดื่ม
น้ำพุกล
