าตึงเครียด ถามว่า “พี่ใหญ่ พวกเราจะหลบหรือไม่?”
ผู้ฝึกตนไร้สำนักระดับหลอมแก่นพลังได้ยินก็พยักหน้า “ในเมื่อเจ้าฟังไม่ออกว่าเป็นอะไรก็หลบไปก่อน สั่งให้พี่น้องทุกคนหลบไปอีกทางก่อนด้วย”
“ขอรับ” ชายฉกรรจ์ขานรับ ก่อนจะตะโกนเสียงดัง ทั้งกลุ่มพาคนถอยไปอีกด้านด้วยความรวดเร็ว
ทว่าผู้ฝึกตนไร้สำนักระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดกลับถอยไปไม่ไกลมาก หลังจากให้ทุกคนถอยไปก็ซ่อนตัว รอดูว่าสิ่งที่มาเป็นคนหรือสัตว์ร้ายกันแน่
ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อพวกเขาเก็บกลิ่นอายหลบไปข้างๆ รออยู่สักพักก็เห็นร่างสีแดงที่วิ่งเข้ามาแต่ไกล ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดซึ่งเป็นหัวหน้าตกใจไปพักหนึ่ง ตกตะลึงเล็กน้อย
“ทำไมร่างนั้นดูคุ้นๆ ตา?”
ร่างสีแดงแพรวพราวเป็นอย่างยิ่ง แม้ยังไม่เข้ามาใกล้ก็เห็นได้จากไกลๆ แล้ว ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดจึงหรี่ตาลง และเดินออกมาจากมุมมืด
………………………………………………….
