รื่อง จึงดึงให้อีกฝ่ายนั่งลงแล้วพูดให้ชัดเจน
ถึงจะไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรกันแน่ แต่เรื่องที่ว่าหมู่บ้านสกุลจูต้องการสร้างระบบชลประทานที่สามารถใช้งานได้ไปชั่วลูกชั่วหลานกลับเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน
คนที่ได้ยินตกตะลึง “เป็นไปไม่ได้กระมัง?! ของแบบนี้ต้องเป็นทางการทำไม่ใช่รึ? ข้าไม่เคยได้ยินว่าทางการจะมาทำระบบชลประทานเลยนะ…”
“นั่นน่ะสิ ตอนที่ข้าได้ยินเรื่องนี้ก็คิดว่าญาติข้ากำลังโม้อยู่ เรื่องที่แม้แต่ทางการยังทำไม่ได้ ซิ่วไฉตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจะทำได้อย่างนั้นรึ? เป็นไปไม่ได้หรอก แต่ญาติข้ายืนกรานหนักแน่น หมู่บ้านสกุลจูทำแผนงานอะไรสักอย่างกันอยู่ กำลังถกกันเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“จริงรึ?”
“จริงสิ”
……
ยามกะทันหัน คนที่เชื่อเรื่องนี้มีอยู่ไม่มาก
บางคนถึงขั้นสับสนว่าคูน้ำที่หมู่บ้านสกุลใช้ชักน้ำเข้านาอยู่ในตอนนี้เป็นสิ่งที่กำลังพูดถึงกันอยู่
ส่วนเรื่องที่ผิดเพี้ยนไปนั้นเป็นการเล่าลือปากต่อปาก ทำให้บิดเบือนไปจากความจริง
มีทั้งคนที่เชื่อ และคนที่ไม่เชื่อ
คนที่เชื่อก็พยายามสืบข่าวจากสายสัมพันธ์ที่มีอยู่
ข้างนอกจะคิดหรือคาดเดากันอย่างไร จูชีไม่ได้ไปสนใจ
เขายืนอยู่ข้างหลังจูซาน เข้าประชุมกับคนในหมู่บ้านพร้อมกับผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่ จากนั้นก็กลับห้องมาปรับปรุงแผนงานตามข้อเสนอแนะของทุกคนอย่างเงียบ ๆ
ระหว่างนี้ คนในหมู่บ้านล้วนกำลังพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ยุ่งจนหัวหมุน สลัดตำราที่อ่านตามป
