ูรน้อยที่สุดต้องยกส่วนที่เหลือให้คนที่ได้มากที่สุดเป็นรางวัล”
ทุกคนได้ยินคำพูดของเฟิ่งจิ่วก็อ้าปากค้าง ทว่าไม่เอ่ยคำพูดไม่พอใจอะไร
พวกเขาสบตากันและกัดฟัน สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้า “พวกเรารู้แล้ว”
ในใจแอบกังวลขึ้นมาแล้ว โดยเฉพาะหนิงหลาง เขาที่กระหายเงินตราเป็นชีวิตกำลังคิดว่าจะชนะอีกสามคนได้อย่างไร ถึงแม้เอาชนะไม่ได้ ก็ไม่แน่ว่าจะต้องเป็นคนรั้งท้าย มิเช่นนั้นก็ลำบากเกินไปจริงๆ
สายตาของเฟิ่งจิ่วมองผ่านร่างพวกเขา ถามว่า “ทุกคนคงไม่มีความเห็นกระมัง? หากมีก็ว่ามาเสียตอนนี้เลย ภายหน้าจะไม่อนุญาตให้เอ่ยถึงอีก”
“ไม่มี” พวกเขาส่ายหน้าเอ่ยไป
เฟิ่งจิ่วเห็นเช่นนี้ถึงจะโยนขวดเล็กสี่ใบไปให้ “นี่เป็นยารักษาแผลภายในและภายนอก กินเม็ดยาเข้าไปจะรักษาแผลภายในได้ บดเป็นผงโรยบนบาดแผลก็ห้ามเลือดได้”
พวกเขาได้ยินก็ตาเป็นประกาย หลังจากรับมาต่างพากันเปิดออกดู ต้องรู้ไว้ว่ายาขวดหนึ่งของภูตหมอราคาแทบเทียมฟ้า หนำซ้ำบางอย่างต่อให้มีเงินยังซื้อหาไม่ได้ นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะพาพวกเขามาฝึกวิชาที่นี่ คุ้มกันความปลอดภัย ทั้งยังมอบยาอายุวัฒนะให้ ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึงและประหลาดใจอย่างยิ่งจริงๆ
“เอาละ ไม่มีอะไรก็อย่ามารบกวนข้า หากเจอปัญหาและอันตรายที่พวกเจ้ารับมือไม่ไหว มาขอความช่วยเหลือจากข้าได้” เธอโยนหยกสื่อสารให้พวกเขาสองสามอัน “อยู่แถวๆ นี้เป็นพอ อย่าเดินไปไกลนัก”
“รับทราบ” พวกเขาขานรับอย่างเริงร่า แล้วเก็บสิ่งของที่เ
