ธอมอบให้ไว้เป็นอย่างดี
หลังจากกำชับ เฟิ่งจิ่วไม่กลับเข้าอาศรม แต่เดินไปนอกเขตอาคมแทน พวกเขาเห็นเช่นนั้นก็มองหน้ากัน รีบร้อนถามว่า “เจ้าจะออกไปหรือ?”
“อืม ออกไปยืดเส้นยืดสาย ตามหายาทิพย์สักหน่อย” เธอกล่าวโดยไม่หันหน้ากลับมา
พวกเขาด้านหลังได้ยินเช่นนี้ก็เร่งเข้าไป “ให้พวกเราไปด้วยเถอะ! เจ้าหายาทิพย์อะไร? พวกเราจะได้ช่วยด้วย”
“ไม่ต้องหรอก พวกเจ้าดูแลตนเองดีๆ ก็พอ” เธอโบกๆ มือ ก่อนจะก้าวออกไปด้านนอก ไม่ทันไรก็หายไปจากครรลองสายตาของทุกคน
จนกระทั่งไม่เห็นร่างของเฟิ่งจิ่ว สามสี่คนชะงักไปนิด หนิงหลางถามขึ้นว่า “พวกเราจะทำอย่างไร? แยกย้ายไปฝึกวิชา หรือว่าจับกลุ่มสองคน?”
“แยกย้ายไปฝึกวิชาพวกเจ้ามั่นใจหรือ?” ต้วนเยี่ยมองอีกสามคนพลางถาม
“น่าจะไหว เจออะไรที่ตนเองจัดการไม่ได้ อย่างมากก็หนีเสีย” ลั่วเฟยเอ่ยขึ้น คิดว่าแยกย้ายกันไปจะดีกว่า เช่นนี้ผลึกอสูรที่ทุกคนได้มาถึงจะต่างกัน
ซ่งหมิงส่ายหน้า “คนเดียวอันตรายเกินไป ข้าว่าจับกลุ่มสองคนไว้ก่อนดีกว่า”
………………………………………………….
