ตอนที่ 1085 หมาป่ามา + ตอนที่ 1086 จะสู้ก็สู้เถอะ
ตอนที่ 1085 หมาป่ามา
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย “อยู่ที่นี่จะเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้ วิธีพัฒนากำลังที่ดีที่สุดคือการต่อสู้ หลีกเลี่ยงไม่ได้ หากเจออะไรจริงๆ ก็สู้ไปเถอะ! ด้วยกำลังของพวกเจ้าขอแค่ร่วมมือร่วมใจกัน แถวนี้คงไม่มีอันตรายอะไร”
พวกเขาได้ยินคำพูดนี้ก็มองหน้ากัน เพียงพยักหน้ารับโดยไม้พูดอะไรมากอีก
พวกเขาพักผ่อนตรงกองไฟ เมื่อค่ำคืนยิ่งดึกดื่น เสียงสัตว์ร้ายเห่าหอนก็แว่วมารอบทิศอย่างเลือนราง ในนี้เสียงอสูรคำรามหมาป่าหอนลอยมาจากบริเวณทีมืดสนิท ทำให้พวกเขาอยากจะพักผ่อนหย่อนใจยังไม่กล้า
“ซ่าๆ…”
ทันใดนั้นใบไม้ในป่าขยับเองโดยไม่มีลม เสียงซ่าๆ ดังลอยมา ซ่งหมิงกับหนิงหลางสองคนที่เฝ้ายามกลางคืนได้ยินเสียงนั้นก็มองหน้ากันทันที
“เหมือนจะมีอะไรบางอย่าง”
“ข้าจะไปดูเสียหน่อย” ซ่งหมิงเอ่ยขึ้น ให้หนิงหลางอยู่เฝ้าระวังรอบๆ ส่วนตนเองเดินไปบริเวณเสียงนั้น
ตรงกองไฟด้านหลัง อสูรกลืนเมฆาที่นอนอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วลุกขึ้นมองไป ก่อนจะนอนกลับลงไป เฟิ่งจิ่วยังคงหรี่ตาลงพักผ่อน ประหนึ่งว่าหลับสนิทไม่รู้สึกอะไร
หนิงหลางครุ่นคิด เฟิ่งจิ่วให้พวกเขาทำทุกอย่างเหมือนเดิม หนำซ้ำเขากับซ่งหมิงยังเป็นกลุ่มเดียวกัน ในเมื่อเขาไปตรวจสอบการเคลื่อนไหวข้างหน้า ก็ตามไปดูด้วยจะดีกว่า เผื่อเกิดอะไรขึ้นแล้วไม่มีคนไปช่วยเขา
ดังนั้นเขาที่ตัดสินใจแน่วแน่ก็เดินไปข้างหน้าเงียบๆ…
ซ่งหมิง
