วอย่างซวนเซและประคองไว้ให้มั่น ก็กุมท้องที่โดนเตะพลางลูบๆ พร้อมถลึงตาอย่างโกรธเคือง
ในใจด่ากราดว่า ‘คนมากกว่ารังแกคนน้อยๆ อย่างพวกเราหรือ? ได้! อย่าหาว่าข้าเล่นสกปรกล่ะ’
เขาถอยไปข้างกายหนิงหลางด้วยความเร็ว แล้วสะบัดหน้ากากแปลกๆ จากห้วงมิติมายื่นให้เขา “ใส่เสีย!”
หนิงหลางมองแวบหนึ่งและรับมา ถามว่า “เจ้านี่ทำอะไรได้? กันโดนคนชกหน้าหรือ?”
“ให้เจ้าใส่ก็ใส่เถอะน่า อย่าถามเรื่องไร้สาระให้มาก อย่างไรเสียจะไม่ทำร้ายเจ้าแน่” ลั่วเฟยกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ หยิบอีกสองสามอันมาโยนให้ซ่งหมิงกับต้วนเยี่ย สุดท้ายตนเองก็สวมอันหนึ่งไว้เช่นกัน แล้วล้วงบางอย่างจากในห้วงมิติออกมา
บริเวณไม่ไกล เฟิ่งจิ่วที่เห็นภาพเช่นนี้แววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย…
………………………………………………….
ตอนที่ 1078 ส่งเจ้าไปลงนรก
ลั่วเฟยคิดจะทำอะไร?
ขณะกำลังคิดก็เห็นเขาตะโกนอยู่ตรงนั้น “ข้าจะใช้วิธีสกปรกกับพวกเจ้า!”
กล่าวจบก็เห็นเขาโยนสิ่งของขนาดเท่ากำปั้นออกไปรอบๆ สิ่งนั้นตกพื้นเสียงดังและกระจัดกระจายไป ควันสีเหลืองแดงคลุ้งออกมา เธอได้กลิ่นตรงนี้ยังรู้สึกคัดจมูกเคืองตา พลันเรียกพลังกระโดดเปลี่ยนทิศทางมาบริเวณเหนือลม
“แค่กๆๆ! ของบ้าอะไรเนี่ย!”
“เฮือก ข้าลืมตาไม่ได้!”
“สมควรตาย! เห็นชัดๆ ค่อยฟัน! อย่าฟันโดนพวกเดียวกัน!”
“อื้ม!”
ทันใดนั้นระหว่างควันจางไป ผู้ฝึกตนไร้สำนักพวกนั้นลืมตาไม่ขึ้น ไออย่างคันคอไม่มีทางต่อสู้ แม้อยากจะลืมตามองไป แต่แค่ลืมตา
