เขาคงกังวลและหวาดกลัวจริงๆ
ทว่าตั้งแต่ร่วมสู้เคียงข้างเฟิ่งจิ่วทำลายสำนักร่วมเริงรมย์ เห็นว่าแม้แต่ตัวประหลาดเฒ่าระดับกำเนิดวิญญาณเฟิ่งจิ่วยังสังหารได้ พวกเขาจึงไม่กลัวผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังพวกนี้
เพราะพวกเขารู้ชัดยิ่งว่าด้วยกำลังต่อสู้ของเฟิ่งจิ่วรวมพวกเขาสองสามคน คนพวกนี้จะฆ่าพวกเขาก็ไม่ง่ายดายเพียงนั้น ตรงกันข้ามหากประชันฝีมือกัน พวกเขายังมีโอกาสฆ่าล้างคนพวกนี้ที่นี่ได้หมดทุกเมื่อ!
ในหมู่พวกเขามีเพียงลั่วเฟยไม่รู้ว่าพวกของเฟิ่งจิ่วเคยสู้คนระดับกำเนิดวิญญาณ และไม่รู้ตัวตนภูตหมอของเฟิ่งจิ่ว ยามนี้เห็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังพวกนั้นพาผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานล้อมเข้ามาก็ขมวดคิ้วโดยทันที ในดวงตาเผยความหนักใจ ในห้วงความคิดขบคิดอย่างรวดเร็วเพื่อหาวิธีรับมือ
ทว่าเมื่อบรรยากาศตึงเครียดเพียงแตะก็ปะทุ น้ำเสียงแปลกใจดังเข้ามาทำลายความหนักอึ้งในอากาศ และดึงดูดซึ่งสายตาของทุกคนโดยรอบ
“เอ๊? กำลังทำอะไรกัน? ชายแกร่งมากมายเพียงนี้จะรังแกเด็กน้อยสองสามคนหรือไร?”
น้ำเสียงประหลาดใจลอยเข้ามาอย่างมีความเยาะเย้ยที่เห็นได้ชัดเจน น้ำเสียงทุ้มต่ำแสดงความเบิกบานใจ ทำให้พวกของเฟิ่งจิ่วมองไป มองไปเช่นนี้พวกเขาพลันประหลาดใจ
เป็นทหารรับจ้างสำรวจเส้นทางสองคนที่เจอกันตอนค้างแรมข้างนอกป่า
“ฮ่าๆๆ เด็กน้อย พวกเราเจอกันอีกแล้ว ช่างมีวาสนาจริงๆ!”
ผู้ฝึกตนวรยุทธ์ระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดคนนั้นยกมือทักทายพวกของเ
