ดีนัก
ลั่วเฟยที่เดินไปหาเฟิ่งจิ่วไม่นึกว่าชายฉกรรจ์จะไร้ยางอายเช่นนี้ ขณะหันกลับไปมองอย่างระวัง เพียงเห็นร่างที่พุ่งมาห่างออกไปสามก้าว ดาบใหญ่ที่ยกขึ้นฟันลงไอสังหารเดือดดาลพร้อมแรงกดดันรุนแรงทรงพลัง ฟันลงมาด้วยความเร็วปานสายฟ้า แม้เขาคิดจะหลบ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ยังตอบโต้ไม่ทัน ได้แต่เบิกตามองดาบใหญ่ฟันลงมา
พวกของต้วนเยี่ยห่างจากเขาเป็นระยะไกลหนึ่งจั้ง ยามนี้เห็นภาพเช่นนี้ก็สูดลมหายใจ ทั้งโกรธเคืองและตะลึง ต่อให้พวกเขาลงมือยังไม่มีทางช่วยได้ภายใต้ความเร็วและระยะห่างเช่นนั้น
ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงหวั่นๆ ใจ ส่งเสียงร้องอุทาน “ระวัง!” หวังว่าเขาจะหลบได้ทัน
ทว่าเมื่อสิ้นเสียงของพวกเขา ขณะทุกคนล้วนเห็นว่าดาบใหญ่ฟันลงไป และคาดการณ์ได้ว่าจะเห็นศีรษะของลั่วเฟยกระเด็นออกไปเลือดกระเซ็นเต็มพื้น ร่างสีแดงก็พุ่งออกไปราวสายฟ้า
ความเร็วว่องไวทำให้ทุกคนทันเห็นเพียงว่านั่นเป็นร่างสีแดง เวลาต่อมาเสียงร้องอุทานก็ลอยออกไป แล้วร่างกายกำยำที่ถือดาบใหญ่ฟันมาก็โดนร่างสีแดงถีบกระเด็นออกไป…
………………………………………………….
