บทที่ 734 ไม่เหมือนกัน
เมล็ดพันธุ์ชนิดหนึ่งได้บ่มเพาะขึ้นมาในใจของจูชีเช่นนี้เอง
ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งในอนาคต มันอาจเติบใหญ่กลายเป็นต้นไม้สูงเสียดฟ้าก็เป็นได้!
เวลานี้ เขายังเป็นเพียงเด็กที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสาคนหนึ่ง ดื่มด่ำกับความปีติในขณะนั้นด้วยความเบิกบานใจ
เมื่อเจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสเรียกประชุมคนทั้งหมู่บ้าน ในไม่ช้า เรื่องที่จูชีช่วยวางผังทำชลประทานให้ทุกคนก็แพร่สะพัดไปทั้งหมู่บ้าน
“จริงรึ?! เด็กคนนั้นฉลาดขนาดที่ทำของแบบนี้ออกมาได้เลยรึ?”
“จริงไม่จริงอะไรกัน เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสพูดด้วยตัวเอง ทั้งยังจัดกลุ่มเริ่มทำตามแผนชลประทานกันแล้ว แล้วจะไม่จริงได้อย่างไร?”
“หรือเป็นเพราะเขาสอบเป็นซิ่วไฉได้ ถึงได้ฉลาดปานนี้?”
“อาจจะกระมัง หมู่บ้านพวกเราไม่เคยมีซิ่วไฉ มีเขาแค่คนเดียว ไม่มีตัวอย่างอื่นให้เปรียบเทียบ”
“เจ้าว่าถ้าข้าส่งเด็กในบ้านไปเรียนบ้างจะฉลาดได้เท่าเขาไหมนะ?”
“อย่าฝันไปเลย คนเขาเป็นดาวเหวินฉวี่มาจุตินะ? เด็กน้อยบ้านเจ้ายังเล่นดินโคลนกันอยู่เลย เอามาเทียบกันได้รึ?”
……
การจัดกลุ่มทำชลประทานช่วยอำนวยความสะดวกให้การทำชลประทานของทั้งหมู่บ้านอย่างมาก
ภายในเวลาไม่กี่วัน คูน้ำจำนวนหนึ่งเริ่มเป็นรูปร่างขึ้นมา คูน้ำสายแล้วสายเล่าเชื่อมต่อกัน ก่อเกิดเป็นระบบชลประทานอย่างหยาบ ๆ
เพียงขุดคูน้ำก็ใช้เวลาไปหลายวัน แต่ทุกคนกลับรู้สึกว่าคุ้มค่า เพราะพวกเขาทราบว่าคูน้ำเหล่านี้ไม่ได้จะใช้
