ลับมา ทว่ารอไปเช่นนี้เกือบหนึ่งชั่วยามกว่า จนกระทั่งท้องฟ้าด้านนอกมืดลง ถึงจะเห็นพ่อบ้านเร่งฝีเท้าเข้ามารายงาน
“นายท่าน ฮูหยิน พวกคุณชายกลับมาแล้วขอรับ”
เสียงของพ่อบ้านเพิ่งกล่าวจบ ก็เห็นร่างหนึ่งหอบแฮ่กก้าวยาวเข้ามา เมื่อเห็นเด็กหนุ่มชุดแดงซึ่งกำลังนั่งคุยเล่นกับพ่อแม่ของเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสบายใจอยู่ด้านใน ความโกรธที่อดกลั้นมาตลอดทางปะทุขึ้นมาอย่างทนไม่ไหว ครั้นย่างเข้าห้องโถงมาก็ตะคอก
“เจ้าคนแซ่เฟิ่ง! เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร!”
ปล่อยให้พวกเขาลำบากตามหาข้างนอกนานเพียงนั้น นึกว่าเขาไปไหน ใครจะรู้ว่าเขาวิ่งมาถึงในบ้านแล้ว หนำซ้ำยังได้ยินพ่อบ้านบอกว่าเขาคุยกับพ่อแม่ของลั่วเฟยอยู่ที่นี่มาเกือบหนึ่งชั่วยามกว่าๆ แล้ว ทำให้เขาโกรธจัดจริงๆ
………………………………………………….
ตอนที่ 1044 ชำนาญเรื่องจัดการคนน่าเป็นห่วง
“พูดอะไรกัน นี่หรือท่าทีที่นักเรียนพึงมีต่ออาจารย์? นับวันเจ้ายิ่งเหิมเกริมจริงๆ!” ผู้นำตระกูลลั่วตะโกนเสียงเข้ม สีหน้าที่เคร่งเครียดเผยความน่ายำเกรงพลางจ้องลั่วเฟยอย่างโมโห
“ท่านพ่อ ท่านไม่รู้หรอก พวกเราตามหาเขาข้างนอกตั้งหนึ่งชั่วยามกว่า ใครจะรู้ว่าเขามาถึงบ้านเองเรียบร้อยแล้ว” ลั่วเฟยเอ่ยด้วยความโกรธ ถลึงตามองเฟิ่งจิ่วอย่างชั่วร้าย แม้แต่ความใสซื่อที่แสร้งทำยังโยนทิ้งไปข้างๆ
ต้วนเยี่ย หนิงหลาง รวมถึงซ่งหมิงทั้งสามคนกลับก้าวไปด้านหน้า ประสานมือคารวะ “คารวะผู้นำตระกูลลั่ว ลั่วฮูหยิน”
เวลาน
