! อย่าให้ข้าจับเจ้าได้เชียว! มิเช่นนั้นข้าจะถลกหนังเจ้าเป็นๆ แน่!”
ผู้ฝึกวิชามารระดับกำเนิดวิญญาณโกรธจนคลั่ง ไล่ตามไปอย่างเต็มกำลัง สิ่งที่น่าแค้นใจคือคนตรงหน้ากำลังปลุกปั่น นางที่อยู่ด้านหลังกลับไล่ตามไม่ทัน
ส่วนผู้ฝึกวิชามารอีกคนหนึ่งก็ต่อสู้พัวพันกับอสูรกลืนเมฆา หนึ่งคนหนึ่งอสูรสู้กันตรงนั้น เมื่อเสียงคำรามของมันรวมถึงเสียงการโจมตีจากกระแสลมของศัตรูกระทบพื้นจะเกิดเสียงกระหึ่มดังขึ้นเป็นครั้งคราว สะเทือนเสียจนแผ่นดินสั่นไหวเล็กน้อย
แต่ในเวลานี้ น้ำเสียงที่ดุดันและไม่ยอมดังมาจากไหล่เขา ความเล็กแหลมแค้นเคืองของเสียงนั้นทำให้พวกเขามองไปอย่างอดไม่ได้
“เฟิ่งจิ่ว!”
“เจ้า เป็น ใคร กัน แน่!”
จุดตันเถียนของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณขั้นกลางโดนกระบี่คมพยับของเฟิ่งจิ่วแทงจากด้านหน้าทะลุไปด้านหลัง เลือดไหลลงมาตามคมกระบี่ สองมือของนางกุมกระบี่ไว้ ปล่อยให้เลือดไหล ดวงตาจ้องเขม็งที่เด็กหนุ่มชุดแดงตรงหน้า เหมือนถ้าไม่ถามให้รู้ว่าเขาเป็นใครก็สาบานว่าจะไม่ยอมแพ้
กลางอากาศ ชุดแดงของเด็กหนุ่มโบกพลิ้ว เส้นผมสีหมึกปลิวยุ่งเหยิงวาดผ่านใบหน้าที่งดงามเย็นชา
มือของเฟิ่งจิ่วถือกระบี่คมพยับไว้ และยามนี้ กระบี่คมพยับที่แหลมคมและส่องประกายเย็นเยือกสีดำเข้าโจมตีจนวิญญาณต้นในร่างของผู้ฝึกตนหญิงระดับกำเนิดวิญญาณแตกสลาย ทะลุผ่านร่างกายของนางไป ขอแค่เฟิ่งจิ่วดึงกระบี่คมพยับออกตอนนี้ เช่นนั้นเลือดจะพุ่งออกมา ผู้ฝึกว
