ง ตอนได้ยินเสียงตะโกนของต้วนเยี่ย นางแค่นเสียงขึ้นจมูกทันที “ดูแลตัวเองดีๆ เถอะ! วางใจได้ เจ้าตายไป สัตว์ในพันธสัญญาของเจ้าก็จะตามหลังเจ้าไปด้วย!”
ความเร็วของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนนั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับพริบตาเดียวก็จะไล่ทันด้านหลังพวกเขา ต้วนเยี่ยกัดฟันเอ่ยว่า “หนิงหลาง ปล่อยข้าเสีย ข้าจะสู้ตายกับนางปีศาจเฒ่านี่!”
“สู้ตายอะไรกัน นางปีศาจเฒ่านั่นเป็นตัวประหลาดเฒ่าระดับกำเนิดวิญญาณ เจ้ากับข้าเป็นแค่ระดับสร้างรากฐานเท่านั้น สิบคนรวมกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางปีศาจเฒ่านั่นเลย วิ่งเร็วเข้า อย่าพูดมาก”
ความเร็วในการวิ่งของเจ้าอ้วนหนิงหลางไม่ช้าเลย เขาวิ่งไปพลางปาดเหงื่อ เพราะความเคร่งเครียดและอกสั่นขวัญแขวน จึงไม่กล้าผ่อนคลายชะลอความเร็ว จนลากต้วนเยี่ยวิ่งไปให้นางปีศาจเฒ่าด้านหลังตามล่า
เขาหันไปมองแวบหนึ่ง หอบหายใจกล่าวว่า “ชะ โชคดีที่ตอนแรกข้าไม่เรียนอย่างอื่น เรียนแต่วิธีหนีเอาชีวิตรอด ต้วนเยี่ย จะ เจ้าต้องขอบคุณข้า มิเช่นนั้นเจ้าโดนนางปีศาจเฒ่าจับได้นานแล้ว รอหลังจากข้ากลับไปบ้านเจ้า อย่าลืมส่งของขวัญขอบคุณมาที่บ้านข้าบ้างล่ะ เป็นของมีราคาจะดีที่สุด หากไม่ได้เอาเป็นหระ เหรียญทองก็พอ จะได้ไม่เสียทีที่ข้าเสียแรงลากเจ้าไม่ปล่อยเช่นนี้ ฮู่ ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว…”
ต้วนเยี่ยก็รู้สึกได้เช่นกัน ความเร็วในการวิ่งหนีของหนิงหลางไม่ช้าแม้แต่น้อย ประดุจทาน้ำมันไว้ใต้เท้า ลากเขาวิ่งไปยั
