็วไปกว่าผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังได้
เฟิ่งจิ่วปิดประตูลงกลบกลิ่นคาวเลือดในห้อง เมื่อเดินไปข้างนอกเห็นควันจางๆ ที่ลอยกระจายอยู่เหนือลม เธอยกมุมปากขึ้นและสาวก้าวเดินไปข้างนอก
“เฟิ่งจิ่ว!”
ซ่งหมิงก้าวยาวๆ เดินมา หลังจากมองดูรอบข้างก็บอกว่า “คนเฝ้าตรงประตูหลักเยอะเกินเลยออกไปไม่ได้ ข้าเจอทางเล็กๆ สามารถออกไปจากที่นี่ได้”
เธอได้ยินก็โยนกุญแจให้เขา “เจ้าไปช่วยคนในกรงขังออกมา แล้วพาพวกเขาออกไปตามทางนั้นก่อน”
“ได้” เขารับกุญแจไปเปิดกรงขังพวกนั้นอย่างรวดเร็ว ช่วยคนด้านในออกมา จากนั้นพาพวกเขามุ่งไปยังเส้นทางเล็ก
“พวกเรากลับมาแล้ว”
บริเวณไม่ไกล ต้วนเยี่ยกับหนิงหลางเร่งฝีเท้าเข้ามาหา บอกเฟิ่งจิ่วว่า “พวกเราจุดควันไฟพวกนั้นบริเวณเหนือลมสองสามจุด ผู้ฝึกวิชามารที่เจอระหว่างทางพวกเราก็ฆ่าเรียบร้อย ละแวกนี้พูดได้ว่าไม่มีใครแล้ว”
“อืม พวกเจ้าไปเรือนหลักทางนั้น” เธอกล่าวจบก็มองทั้งสองคนอย่างลึกล้ำ “พวกเจ้าเตรียมพร้อมหรือยัง คนพวกนั้นจะไม่ปรานีพวกเจ้า หากทำพลาดไปอาจตายได้”
ต้วนเยี่ยพยักหน้า “พวกเรารู้แล้ว เจ้าวางใจเถอะ! แม้พวกเราไม่แข็งแกร่งไปกว่าเจ้า แต่เรื่องป้องกันตัวไม่มีปัญหาแน่นอน หนำซ้ำข้ายังมีอสูรในพันธสัญญาคอยช่วยเหลือ”
………………………………………………….
