ว ยังได้เห็นชายหญิงบางคนโอบกอดกันอยู่ ภาพการเกี้ยวพาราสีกันเล่นเอาคนพูดไม่ออก
หลังจากเห็นที่พักรวมถึงกิจวัตรประจำวันของเหล่าลูกศิษย์ พวกเขาถูกพาไปยังสถานที่ของหลูติ่งเหล่านั้น ภายในกรงขังที่นั่นขังเด็กหนุ่มสาวน้อยเอาไว้ส่วนหนึ่ง ดูเหมือนเพิ่งจับกลับมายังไม่ได้อบรมสอนสั่ง มีบางคนเสียสตินั่งนิ่งสวมเสื้อผ้าขาดหลุดรุ่ยอยู่ด้านในด้วยอาการเหม่อลอย
บนเรือนร่างที่เผยออกมาของสาวน้อยที่เสียสติพวกนั้นมีบาดแผลรอยแดงต่างๆ พวกของเฟิ่งจิ่วแววตาสั่นไหวเล็กน้อย หลังจากเก็บกดความเกลียดชังไว้แล้วก็เดินผ่านรอบๆ คนพวกนั้นไป เวลานี้เอง ผู้ฝึกตนชายคนหนึ่งมาเลือกเด็กสาวถึงกรงขัง เด็กสาวข้างในนั้นตกใจกลัวเสียจนกอดกันกลมพลางร้องไห้อ้อนวอน
“ร้องไห้อะไรกัน? เจ้า ออกมาเสีย!” ผู้ฝึกตนชายชี้สาวน้อยคนหนึ่งในนั้นพร้อมตะโกนด้วยแววตาดุร้าย
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมอง นิ้วมือขยับเบาๆ แล้วยิงเข็มเงินเล่มหนึ่งออกไป
“อ๊ะ!”
คนคนนั้นร้องเสียงอู้อี้ พลันล้มลงชักดิ้นบนพื้น คนรอบข้างตกใจรีบเร่งเข้าไปตรวจดู แม้แต่สองคนที่นำทางให้พวกเฟิ่งจิ่วก็เอ่ยกำชับเมื่อเห็นภาพเช่นนั้น จากนั้นถึงเดินเข้าไปตรวจดู
“กินยาเสีย นี่ให้พวกเจ้า หาตำแหน่งเหนือลมจุดไฟเสียแล้วปล่อยให้กลิ่นกระจายออกไป” ในแขนเสื้อ เฟิ่งจิ่วยัดสิ่งของบางอย่างไปให้ต้วนเยี่ย
“ได้” ต้วนเยี่ยขานรับ อาศัยความวุ่นวายถอยหลังไปพร้อมหนิงหลาง ก่อนจะหมุนตัววิ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว
คนบนพื้