หลังจะเข้าไป แต่เวลานี้เอง ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา
“ท่านปู่หลิ่ว”
จู่ๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน กลิ่นอายของเขาสงบนิ่ง ใบหน้าคล้ายคลึงผู้นำตระกูลซ่งเกินกว่าครึ่ง คนคนนี้คือลูกชายคนโตของไป๋เหลียน และก็เป็นคุณชายรองของจวนตระกูลซ่ง
เขาได้ยินข่าวจากคนที่น้องชายส่งไปจึงเร่งกลับมา ไม่นึกว่าเพียงเข้ามาในจวนก็ได้ยินว่ามารดาของเขาเกิดเรื่อง ตลอดทางที่รีบเข้ามาก็ฟังทหารอารักขาในจวนคุยกันคร่าวๆ
ขณะที่เรื่องนี้ทำให้ตกใจ เขาก็กำลังครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว ลองคิดหาวิธีแก้ปัญหา แม้เรื่องวางยาทำร้ายฮูหยินใหญ่เป็นเรื่องจริง ยามนี้ก็ทำได้เพียงยืนกรานไม่ยอมรับ มิเช่นนั้นเกรงว่าสุดท้ายมีแต่ต้องจบลงด้วยความตาย
ระหว่างเขากำลังคิดหาทางก็กำลังไตร่ตรอง ใครกันแน่ต้องการกำจัดมารดาของเขา? หลักฐานรายงานในมือตระกูลหลิ่วเป็นของจริงหรือ ทำไมคนตระกูลซ่งและตระกูลหลิ่วหาไม่ได้ คนอื่นกลับหามาได้?
“เจ้าหนูนี่เอง? หลบไปเสีย!” บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วแววตาเย็นชา สะบัดแขนเสื้อแล้วสั่งคนพาตัวไป๋เหลียนมา
ครั้นเห็นว่าขัดขวางคนตระกูลหลิ่วไม่ได้ เขารีบหันไปหาปู่ของตน “ท่านปู่ เรื่องยังไม่ตรวจสอบให้ชัดเจน ปล่อยให้พวกเขาทำร้ายท่านแม่ของข้าเช่นนี้ได้อย่างไร? ตระกูลหลิ่วมาพาตัวคนไปถึงที่บ้าน ไม่ไว้หน้าพวกเราตระกูลซ่งโดยสิ้นเชิง นี่เป็นการตบหน้าตระกูลซ่งเรา ท่านปู่…”
“หุบปาก!”
บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วตะคอกเสียงเย็น จ้องมองเขาด้วยสาย
