้วยความสงสัยเช่นกัน
อ่านเอกสารพวกนั้นจบ เขาโยนมันลงบนโต๊ะ แล้วหมุนตัวก้าวยาวออกไปโดยไม่พูดอะไร ผู้นำตระกูลซ่งตกใจ ก่อนจะขานเรียกทันที
“หมิงเอ๋อร์! เจ้าจะไปไหน?”
ทว่าซ่งหมิงไม่ตอบกลับคำพูดของเขา หายไปจากตรงหน้าในไม่กี่ชั่วอึดใจ
ผู้นำตระกูลซ่งเห็นเช่นนี้ก็ก้มหน้าอ่านรายงานพวกนั้น เดิมทียังมีความเฉยชาเล็กน้อย ใครจะรู้ เรื่องที่บันทึกไว้บนนั้นกลับทำให้หัวใจสั่นสะท้าน มีความยากจะเชื่อได้ลง
“นะ นี่เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้…”
“เป็นไปไม่ได้? ในนี้มีทั้งวันเวลาที่ถูกต้องแม่นยำ ยังจะเป็นไปไม่ได้อีกหรือ ในนี้มีประทับรอยมือของคนตั้งเท่าไร เจ้าบอกว่าเป็นไปไม่ได้? คิดว่าสิ่งนี้ปลอมแปลงได้หรือไร แล้วเจ้าคิดว่ายามนี้วันนี้ ใครจะทำให้สตรีแสนงามของเจ้าลำบากใจได้?”
ผู้นำตระกูลซ่งอ้าปากค้าง มองเอกสารในมือ เพียงรู้สึกว่าความคิดสับสนไปบ้าง และไม่กล้าเชื่อเรื่องที่บันทึกไว้ในเอกสารตรงหน้า หรือว่าเรื่องพวกนั้นเป็นจริงทั้งหมด? เป็นไปได้อย่างไร?
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทำไมข้าได้ยินว่าตาเฒ่าหลิ่วมา?” บรรพบุรุษตระกูลซ่งและผู้อาวุโสสองสามคนมาถึงในห้องโถง เนื่องด้วยบรรพบุรุษตระกูลซ่งและตระกูลหลิ่วเป็นสหายกันมาหลายปี เดิมทีความสัมพันธ์ก็ดีอย่างมาก หลังจากเป็นทองแผ่นเดียวกันยิ่งดีขึ้นไปอีกขั้น
ด้วยเหตุนี้ เมื่อได้ยินว่าคนตระกูลหลิ่วมาเยือนอย่างเดือดดาล เขาจึงค่อนข้างแปลกใจจริงๆ
บรรพบุรุษตระกูลซ่งพาผู้อาวุโสสอง
