เฟิ่งจิ่วยื่นนิ้วมือมาจับตรงชีพจรพวกเขา มองนิ้วมือที่ทั้งขาวเนียนและเรียวเล็ก หัวใจพวกเขาเต้นแรงเล็กน้อย
ทำไมมือของเขาถึงเรียวและขาวเพียงนั้น? หนำซ้ำยังนิ้วมือยังเล็กๆ เหมือนมือหยกเรียวงามของผู้หญิง
ในใจคิดไป ใบหน้ากลับไม่กล้าแสดงออกสักนิด เดาว่าหากพวกเขาบอกว่าเฟิ่งจิ่วมีมือเฉกเช่นผู้หญิง เขาจะต้องโกรธ ถึงอย่างไรผู้ชายคนไหนๆ ล้วนไม่ชอบให้ถูกมองเป็นผู้หญิง
หลังจากเฟิ่งจิ่วจับชีพจรทั้งสองคน ผ่านไปเนิ่นนานถึงจะเก็บมือกลับ พยักหน้า “อืม ที่แท้เป็นพิษฤทธิ์ซ่อนเร้น จะไม่ระเบิดออกมาในทันที ด้วยเหตุนี้จึงล้างพิษค่อนข้างง่ายกว่า”
เธอขยับแขนเสื้อเล็กน้อย หยิบขวดยาจากในห้วงมิติ แล้วเทยาอายุวัฒนะออกมาสองเม็ด “ตรงนี้มียาชำระเลือดสองเม็ด คืนนี้พวกเจ้าค่อยกินก่อนนอนเป็นพอ”
สองคนยื่นมือไปรับมา ต้วนเยี่ยเก็บยาอายุวัฒนะไป ส่วนหนิงหลางถือยาอายุวัฒนะไว้ในมือพลางเอ่ยถาม “กินตอนนี้ไม่ได้หรือ? กินเสียเดี๋ยวนี้จะไม่ยิ่งเร็วกว่าหรือไร?”
“เมื่อเช้าพวกเจ้าเพิ่งกินยาแก้ไป สิ่งนี้กินด้วยกันไม่ได้ เพื่อไม่ให้ผลของยาเกิดหักล้างกันเอง คืนนี้ก่อนนอนค่อยกิน” เธอกล่าวจบก็มองๆ ท้องฟ้าด้านนอก เผยรอยยิ้มเอ่ยว่า “ไปกันเถอะ! ยามนี้เข้าไปน่าจะได้ประมาณหนึ่ง”
ดังนั้นสามคนหนึ่งอสูรจึงตามกันไปยังจวนตระกูลซ่ง
เวลาเดียวกันนี้ภายในเรือนตะวันตกของจวน ผู้นำตระกูลซ่งที่ตื่นมาแต่เช้าลูบๆ คนในอ้อมแขนตามสัญชาตญาณ หญิงงามหอมหวนอยู่ในอ
