้องใส่ยาแก้ลงไปเปลี่ยนฤทธิ์ยาในกาน้ำเพื่อไม่ให้คนรู้ ขณะกำลังเตรียมจะออกไป ได้ยินเสียงลอยมาจากข้างนอกก็ตกใจทันควัน พลันไปซ่อนยังมุมมืดอีกครั้ง
“นายท่าน ทำไมท่านเข้ามาดึกเพียงนี้?” ฮูหยินรองเส้นผมสีดำปล่อยสยาย บนร่างที่สวมเกาะอกคลุมไว้เพียงผ้าบาง ผิวขาวราวหิมะและเนินอกเย้ายวนวับๆ แวมๆ เอวบางปานงูน้ำ เรือนร่างเปล่งปลั่งงดงามยิ่งยั่วยวนทรงเสน่ห์ในยามค่ำคืน แต่เห็นเท้าหยกงามเปลือยเปล่าก้าวเคลื่อนเบาๆ เข้าไปต้อนรับด้วยท่าทางที่มีความประหลาดใจและความเป็นสาวน้อยบางส่วน
ผู้นำตระกูลซ่งเห็นเช่นนี้สายตาพร่ามัว คล้ายว่ามีดวงไฟโลดแล่นในดวงตา แววตาเปลี่ยนไปลึกล้ำ โบกมือให้สัญญาณสาวใช้ถอยออกไป แล้วยื่นแขนไปโอบหญิงงามนุ่มนวลที่เข้ามาต้อนรับ มือใหญ่โอบไปยังเอวบาง ผิวเกลี้ยงเกลาดั่งหยก เรียบลื่นนุ่มนวล เป็นเช่นหยกงามทำให้เขาไม่ยอมปล่อย มือใหญ่จับไว้แน่น กดร่างหญิงสาวอ่อนนุ่มให้อิงแอบในอ้อมแขนตนเอง ก่อนจะเคลื่อนลงไปลูบคลำอย่างช้าๆ
“เหลียนเอ๋อร์ ทำไมลงจากเตียงทั้งเท้าเปล่า? ไอเย็นบนพื้นไม่ดีต่อร่างกาย” น้ำเสียงทุ้มเข้มมีความแหบพร่า ทันทีที่พูดจาก็รั้งเอวอุ้มนางขึ้นเดินไปยังเตียง
ฮูหยินรองสีหน้าเขินอาย ยื่นแขนไปโอบคอของเขาไว้ ศีรษะซุกไปในอ้อมอก
เฟิ่งจิ่วตรงมุมมืดที่เห็นภาพเช่นนี้มุมปากกระตุก โชคของเธอช่าง…
………………………………………………….
Ink Stone_Romanceข้อความถึงนักอ่านInk Stone_Romanceมีข่าวมาฝากจาก Fictionlog
