ิ่วก็เอาตัวตนภูตหมอไปขายเสียแล้ว? ตั้งแต่รู้เรื่องนั้นก็รู้ว่าหนิงหลางจะเจอดี และไม่นึกว่าจะได้รอเขาที่นี่ด้วย!
“ไปเถอะ! พวกเราไปหาที่ดื่มเหล้ากัน” เฟิ่งจิ่วเรียกต้วนเยี่ยและหมุนตัวออกไป มาเงียบๆ ไปเงียบๆ หนิงหลางที่อยู่ไม่ไกลก็ไม่รู้อะไรเลย
กระทั่งเช้าตรู่สามวันผ่านไป หนิงหลางที่ยังนอนหลับโดนเรียกขึ้นมา ถูกสองคนหิ้วไปอาบน้ำเปลี่ยนสวมชุดหรูหรา และจัดการเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
หนิงหลางตกใจตั้งแต่ต้นจนจบ กระทั่งเมื่อเห็นว่ามีคนทาแป้งบนใบหน้าเขาที่ขาวซีดและผอมลงกว่าสองสามวันก่อน ในที่สุดก็ร้องเสียงหลงขึ้นมาอย่างกลั้นไม่ไหว
“พวกเจ้าคิดจะทำอะไร!”
“ทำอะไร? โรงค้าเด็กหนุ่มมีคนมาเลือกเด็กหนุ่ม เขาชอบเด็กอายุสิบห้าสิบหกเช่นเจ้า จะได้ขายเจ้าในราคาสูงๆ พอดี” ผู้ดูแลที่เดินเข้ามาหรี่ตายิ้มพลางเอ่ย ในใจกลับกำลังรู้สึกผิด
หนิงหลางได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าที่เดิมทีซีดเผือดยิ่งขาวซีด มองเขาอย่างไม่มีทางเชื่อ “ระ โรงค้าเด็กหนุ่ม? ข้าไม่ต้องการ!”
………………………………………………….
