้เร็ว มิเช่นนั้นเขาคงถีบเข้าเป้าไปแล้ว
ผู้ดูแลที่หลบออกไปสีหน้าเคร่งเครียด สองแขนกำหมัดบีบนวดกันเกิดเสียงดังกรอบแกรบ เวลาต่อมาก็เห็นเขาเหวี่ยงหมัดชกเข้าท้องหนิงหลางอย่างทารุณ เพียงได้ยินเสียงดังผัวะ หนิงหลางร้องเสียงอู้อี้ ใบหน้าแดงก่ำไปหมด ร่างกายหดเล็กน้อยเหมือนจะหายใจไม่ออก ผ่านไปสักพักยังพูดอะไรไม่ออก
“มาถึงตรงนี้ยังกล้าหยาบคาย? ข้าว่าเจ้าคงไม่มีใครสั่งสอน! จะไม่สนใจเจ้าไปก่อน ส่งไปขังยังกรงขังที่เก้าขัดเกลาจิตใจเขาเสียหน่อย ข้าอยากเห็นนักว่าเขาอยู่ในกรงขังที่เก้าจะยังกล้าหยาบคายอะไรอีก!” เขาแค่นเสียงหยันหนักๆ ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อให้ออกไป
ชายฉกรรจ์สองคนพาหนิงหลางที่ขดตัวเป็นก้อนไปยังกรงขังที่ทำเครื่องหมายอักษรเลขเก้า เปิดกรงขังออก หลังจากผลักเขาเข้าไปก็ปิดล็อค
“พวกเจ้าทำอะไร! ปล่อยข้าออกไป! ปล่อยข้าออกไปสิ! ไอ้สารเลว! ปล่อยข้าออกไป!”
เขาที่ค่อยยังชั่วขึ้นทุบประตูกรงขังพลางร้องตะโกน กลับไม่มีใครสนใจเขาเลย ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าด้านหลังมีกลิ่นอายอันตรายที่ไม่ค่อยดีนัก หมุนตัวกลับมาอย่างระวังตัวโดยฉับพลัน มองไปเช่นนี้สีหน้าเขาขาวซีด กลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้ ร่างกายพิงแนบชิดติดประตูเหล็ก
………………………………………………….
