ตอนที่ 965 ไม่มีเขาไม่ได้ + ตอนที่ 966 พาไปเสียเลย
ตอนที่ 965 ไม่มีเขาไม่ได้
หนิงหลางกล่าวคำพูดนี้จบ ก็สังเกตท่าทีของเฟิ่งจิ่วไปเงียบๆ อย่างหวั่นใจ หลังจากเห็นท่าทางเขาไม่เปลี่ยนไป และยังคงสีหน้าสงบนิ่งไว้ ถึงแอบโล่งใจในทันที คิดว่าตนเองจะไปหรือไม่คงไม่สำคัญอะไร ถึงไม่ไปพวกเขาก็ไปหาคนอื่นได้ อืม คงเป็นเช่นนี้แหละ
ส่วนต้วนเยี่ย หลังจากได้ยินคำพูดเขาก็ชำเลืองมองเฟิ่งจิ่ว เดิมคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายยังแค่มองเฟิ่งจิ่วโดยไม่พูดอะไร
“ไม่เป็นไร เทือกเขาอเวจีอันตรายมากจริงๆ เจ้าไปไม่ก็เป็นเรื่องปกติ” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า แสดงออกว่าเข้าใจ
“เหอะๆๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะเข้าใจข้า” เขาตบๆ หน้าอกพลางฉีกยิ้ม “อันที่จริงข้ายุ่งมาก ไปไม่ได้จริงๆ ในเมืองมีกิจการมากมายต้องดูแล หนำซ้ำยังมีบัญชีต้องคำนวณอีกเยอะ ขาดข้าไปคงไม่ได้”
“อืม ข้ารู้แล้ว” เฟิ่งจิ่วหรี่ตายิ้มพลางขานรับ
“เป็นเช่นนี้แหละ ข้าจะไปทำงานก่อน ประเดี๋ยวตอนบ่ายข้าจะไปเดินเล่นในเมืองเป็นเพื่อนพวกเจ้าเอง” เขายิ้มบอกอย่างสบายใจ ลุกขึ้นโบกๆ มือให้ทั้งสอง แล้วก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว
รอจนเขาออกไปแล้ว ต้วนเยี่ยมองเฟิ่งจิ่วและถามว่า “เจ้าคิดจะพาเขาไปอย่างไร?” กล่าวจบยังค่อนข้างแปลกใจ “ทำไมถึงไม่มีเขาไม่ได้?”
เฟิ่งจิ่วหยิบป้ายหยกออกมาส่ายๆ ตรงหน้าเขา “เพราะเจ้านี่”
ต้วนเยี่ยเห็นป้ายหยกสถานะอาจารย์สำนักศึกษาสองดารา ก็สูดลมหายใจเข้า ใบหน้าเด็กน
