? ตอนเข้ามาเมื่อครู่ข้าสอบถามคนรับใช้ในจวน กลับไม่มีใครรู้เรื่องเลย”
เสียงผู้หญิงลอยมาจากด้านหลังภูเขาจำลอง คำพูดของนางทำให้เฟิ่งจิ่วทางนี้เลิกคิ้วขึ้น
“จะโกหกได้อย่างไร? หนึ่งเทียบเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงจ่ายหนึ่งแสนเหรียญทอง หากไม่จริงเขาจะกล้าเก็บเงินเช่นนี้หรือ?” เสียงผู้ชายกล่าว ทั้งทุ้มเข้มและใจเย็น “ยาอายุวัฒนะและหยูกยาข้าไม่ต้องการสักเท่าไร แค่อยากขอร้องให้ภูตหมอรักษาหงเอ๋อร์ของเรา ยากนักถึงจะมีโอกาสเช่นนี้ อย่างไรก็ต้องลองสักตั้ง”
“ใช่แล้ว! ภูตหมอคนนี้ลึกลับซับซ้อน ยากที่พวกเราจะรู้ว่าเขามาเมืองหนิง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเชิญเขาไปบ้านเราให้ได้”
สองคนเดินไปพลางพูดคุย เสียงค่อยๆ ห่างไกลออกไป เฟิ่งจิ่วที่ยืนริมสระน้ำกะพริบตาด้วยสีหน้าอึ้งงัน
หนึ่งเทียบเชิญหนึ่งแสนเหรียญทอง? นี่รีดไถเงินกันหรือไร เจ้าอ้วนหนิงหลางคนนี้…
เธอส่ายหน้าถอนหายใจเบาๆ เป็นไปตามคาด เจ้าเด็กนี่ไม่ใช่จะจัดการง่ายจริงๆ ความคิดและเล่ห์เหลี่ยมแต่ละอย่างมากกว่าเธอเสียอีก ทางนี้คิดว่าจะพาคนไปอย่างไร ทางนั้นก็รู้แล้วว่าเธอเป็นภูตหมอ บอกว่าเป็นงานเลี้ยงต้อนรับ เขายังสบโอกาสหาผลประโยชน์ได้ เจ้าอ้วนคนนี้ ไม่แปลกใจเลยจริงๆ ว่าทำไมถึงถูกเรียกว่าจอมละโมบ
นึกถึงเจ้าอ้วนจ้ำม่ำผิวขาวที่มีกลิ่นอายคนร่ำรวยมีนามงามสง่าปานหยกเนื้องาม เธอก็เผยรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้
หนิงหลาง ใช้คำพ้องเสียงจากหลินหลาง ซึ่งหมายถึงสมบัติหินหยกที่ล้ำค่าแ
