ม่ ข้านึกได้ว่ามีธุระบางอย่างยังไม่ได้จัดการ ต้องกลับไปก่อน จริงด้วย คืนนี้พวกท่านไม่ต้องตามหาข้านะขอรับ รอเวลาอาทิตย์ตกดินข้าต้องเชิญแขกมางานเลี้ยง”
“รู้แล้วๆ ไม่ใช่เพื่อนสองคนนั้นของเจ้าหรือไร? พ่อกับแม่ก็อยากพบพวกเขาเสียหน่อย”
เจ้าเมืองหนิงยิ้มเอ่ย เห็นในดวงตาลูกชายที่ท่าทางลับๆ ล่อๆ ฉายประกายคิดวางแผน ในใจก็ถอนหายใจ แม้บอกว่าลูกชายตนเองมีลับลมคมในไม่ค่อยดีสักเท่าไร แต่เห็นท่าทางเช่นนี้ ใครจะรู้จักลูกชายดีไปกว่าพ่อ เดาว่าคงกำลังวางแผนร้ายอะไรอีกไม่รู้
“คืนนี้ก็ได้เจอแล้วขอรับ ตอนนี้พวกเขากำลังพักผ่อน ข้าต้องไปก่อนแล้ว ต้องไปจัดการธุระเสียก่อน” หนิงหลางกล่าว โบกๆ มือไม่ให้โอกาสพวกเขาพูดอะไร ก่อนจะหมุนตัววิ่งเหยาะๆ ออกไปข้างนอก
ครั้นกลับถึงในเขตเรือนตนเอง เขาเข้าไปห้องหนังสือทันที ยุ่งอยู่ข้างในเป็นเวลาประมาณหนึ่งก้านธูป ก็เรียกองครักษ์ลับสี่คนออกมาและมอบสิ่งของให้พวกเขา “ตรงนี้มีเทียบเชิญแปดแผ่น พวกเจ้านำไปยังตระกูลและกลุ่มอำนาจต่างๆ ในเมือง บอกพวกเขาว่าหนึ่งคำเชิญหนึ่งแสนเหรียญทอง”
“ขอรับ” องครักษ์ลับทั้งสี่ขานรับด้วยความเคารพ แล้วแวบกายจากไปอย่างรวดเร็ว
เขาเห็นองครักษ์ลับออกไปก็ลูบๆ ศีรษะตนเอง ดวงตาเล็กๆ ที่เป็นประกายกลิ้งกลอกไปมา ทั้งตื่นเต้นและเฝ้ารอคอย
………………………………………………….
Ink Stone_Romanceข้อความถึงนักอ่านInk Stone_Romanceแจ้งข่าวการปิดปรับปรุงช่องทางการเติมเหรียญค่ะ ตั้งแต
