ข้ารู้แล้ว” ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเอ่ย มองๆ ท้องฟ้าและพูดว่า “หนึ่งชั่วยาม รอจับนักโทษประหารสิบคนนั้นได้แล้ว ข้าจะแก้เขตอาคมออกไป”
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วยกริมฝีปากโค้ง เอ่ยว่า “ได้ขอรับ เช่นนั้นข้าจะเดินเล่นกับต้วนเยี่ยในนี้ไปก่อนแล้วกัน!” กล่าวจบก็หมุนตัวจากไป
เมื่อเห็นเด็กหนุ่มจากไปแล้ว ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณบอกทหารอารักขาด้านหลังทันทีว่า “กลับวังไปรายงานเดี๋ยวนี้”
“ขอรับ!” ทหารอารักขาขานรับแล้วแยกไปอย่างรวดเร็ว
“พวกเจ้าสองคนตามเขาไป พยายามอย่าให้เขารู้ตัว” เขาสั่งผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขั้นกลางสองคน
“ขอรับ” ทั้งสองขานรับ ก่อนจะเรียกพลังตามหลังเฟิ่งจิ่วไป
ทว่าหลังจากเฟิ่งจิ่วเดินไปสักระยะ ก็สลัดสองคนที่ตามติดด้านหลังพ้นได้…
………………………………………………….
ตอนที่ 940 ทะเลาะกันแล้ว
ประมาณครึ่งชั่วยาม ยังคงไม่เห็นร่างเฟิ่งจิ่วกลับมา ต้วนเยี่ยหันไปมองๆ อย่างอดไม่ได้ พลางพึมพำว่า “เจ้าหมอนั่นคงไม่โดนจับกระมัง ช่างเถอะ ข้ากลับไปดูหน่อยดีกว่า”
ขณะกำลังตบพาหนะจะหันกลับไป ก็เห็นร่างสีแดงโผล่พรวดออกมาจากในป่า ไม่กี่ชั่วอึดใจก็มาถึงเบื้องหน้าเขา
“ต้วนเยี่ย อสูรตัวโตของเจ้าเก็บเข้าห้วงมิติสัตว์วิญญาณไปได้หรือไม่?” ขอแค่เป็นสัตว์ในพันธสัญญา ล้วนสามารถเก็บเข้าห้วงมิติสัตว์วิญญาณได้ เจ้าตัวนี้น่าจะทำได้ด้วยกระมัง?
“ได้สิ! แต่ทำไมต้องเก็บด้วย? ข้าขี่มันยังดีกว่าไม่ใช่หรือ?” เขามองเฟิ่งจิ่วพลางถามด
