ตอนที่ 937 ต้วนเยี่ยคนอื่น + ตอนที่ 938 เทือกเขาอเวจี
ตอนที่ 937 ต้วนเยี่ยคนอื่น
“ทำไมจะไม่มี? ข้าได้ยินว่าแคว้นฉลองชัยมีเนินเขาสุสานรกร้าง ที่นั่นมีผีเต็มไปหมด แต่ตรงนั้นให้คนวางค่ายกลไว้แล้ว คนทั่วไปเข้าไปไม่ได้ และปกติก็ไม่มีใครเข้าไป”
เฟิ่งจิ่วเล่าไป กลับเห็นเด็กหนุ่มทำท่าก้มหน้าแสร้งว่าไม่ได้ยิน พลางยัดเนื้อไก่เข้าปาก เห็นเช่นนี้เธอก็เลิกคิ้ว แววตาวูบไหวเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อไปว่า “สถานที่นั้นผีเช่นไรล้วนมีหมด แต่ส่วนใหญ่เป็นผีร้าย ชุดขาวลอยพลิ้วฟันเขี้ยวขาว ซ้ำยังมีดวงไฟวิญญาณลอยล่อง อืม ถ้าไปตอนกลางคืนจะยิ่ง…”
“อ๊า! ไม่ต้องพูดแล้วๆ เจ้าเล่าเสียจนข้าขนลุกไปหมด” เด็กหนุ่มผลุงขึ้นมาร้องเสียงแหลมในที่สุด ถลึงตาจ้องมองเฟิ่งจิ่ว
เธอมองเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าแปลกๆ พลางเอ่ยว่า “อา? ข้านึกว่าเจ้าไม่กลัวถึงได้เล่า อีกอย่างเจ้าพวกนี้ไม่ได้เก่งกาจนัก ผีร้ายจากดวงวิญญาณพวกนั้นที่ร้ายกาจกว่ากลายเป็นวิญญาณผู้ฝึกตน นั่นสิถึงจะน่ากลัว”
“จะ เจ้าเคยเห็นหรือ?” บนใบหน้าหน้าเด็กน้อยของเขามีทั้งความหวาดกลัวและสงสัย
“เคยเห็นสิ! เจ้าอยากรู้หรือ ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง” เธอเห็นใบหน้าเด็กหนุ่มหวาดกลัว ในดวงตากลับยังมีความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่อาจปิดบัง ดังนั้นจึงยิ้มเอ่ย “ตอนนี้ยังฟ้าสว่าง ไม่มีอะไรหรอก กลางวันเล่าเรื่องผีไม่เป็นไร แต่กลางคืนไม่ต้องพูดถึงเลย”
“ก็ใช่ เช่นนั้นเอาเถอะ! เจ้าเล่ามา ข้าจะฟัง” เขานั่ง
