คนก็ถอนหายใจ
“เรื่องนี้หากเขารับไว้ น่าจะสำเร็จได้กระมัง?” เจ้าสำนักกล่าว มีความคาดหวังส่วนหนึ่ง กระวนกระวายส่วนหนึ่ง
“ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังที่อายุสิบเจ็ดสิบแปด พรสวรรค์ของเขาช่างหาได้ยากยิ่งจริงๆ หนำซ้ำนิสัยคนผู้นี้รักอิสระไม่เกรงสิ่งใด คล้ายคลึงคนพวกนั้นอยู่บ้าง ข้าคิดว่าคงสำเร็จได้” ผู้อาวุโสลูบหนวดพลางเอ่ย
“หากสำเร็จได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าเฟิ่งจิ่วคนนี้ใช้พลังวิญญาณในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์จนหมดเลย แม้มาอีกสองสามครั้งข้าก็ยินดี!” เจ้าสำนักถอนใจกล่าว สำหรับสี่คนนั้นรวมถึงตระกูลเบื้องหลังพวกเขา เพียงคิดว่าหากสี่คนนั้นฝึกบำเพ็ญบรรลุขั้น เข้าร่วมการคัดเลือกของสำนักหมอกดารา และออกจากที่นี่ไปยังแปดจักรวรรดิใหญ่ได้โดยเร็ว พวกเขาก็โล่งใจแต่เนิ่นๆ ได้แล้ว
“ใช่! เด็กสี่คนนั้นไม่เหมือนคนอื่นเสียได้ นักเรียนคนอื่นขยันฝึกบำเพ็ญ พยายามจะเข้าไปสำนักศึกษาหนึ่งดาราให้ได้ เฝ้าทำให้พละกำลังของตนเองก้าวหน้า ส่วนพวกเขาที่ไหนได้เล่นสนุกก็ไปที่นั่น ใครพูดอะไรไม่ฟัง เป็นตัวปัญหาจริงๆ” ผู้อาวุโสทอดถอนใจเช่นกัน “ปีก่อนไม่รู้พาผู้หญิงสองสามคนจากไหนไปยัดเยียดไว้ในเรือนของข้า ข้าตกใจเสียจนอกสั่นขวัญแขวนนอนไม่หลับไปช่วงหนึ่ง”
คนพวกนั้นบอกว่าไม่มีฝีมือ กลับสามารถสิ่งที่คนทั่วไปทำไม่ได้ ฝีมือและอุบายมากมายจนคนยากจะป้องกันไว้ก่อน หากเฟิ่งจิ่วกำราบสี่คนนั้นได้จริง คาดว่าพวกเขาคงนอนหลับฝันดีได้
อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ
