่วกลับถึงเรือนเตรียมจะอาบน้ำพักผ่อน ก็เห็นภายในลานบ้านเต็มไปด้วยคนรอบล้อม ครั้นเห็นเธอเข้ามา แต่ละคนต่างมองมาทางเธอ
“เฟิ่งจิ่ว เจ้ากลับมาแล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาไม่ได้ทำให้เจ้าลำบากใจกระมัง?” เยี่ยจิงเอ่ยถาม หลังจากรู้เรื่องราวด้านใน นางทำได้เพียงอุทานว่าเหลือเชื่อ ไม่รู้เลยว่าข้างในเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย “ไม่เป็นไร แค่ตามข้าไปคุย ทำไมพวกเจ้ามาอยู่ที่นี่กันหมด? อยู่ข้างในตั้งสิบกว่าวันไม่เหนื่อยหรือ ไม่กลับไปพักผ่อนเล่า?”
“เจ้ายังไม่กลับมา ทุกคนล้วนไม่วางใจกัน” เซียวอี้หานยิ้มบอก เข้าไปถามว่า “เป็นอย่างไร? ตอนเจ้าสำนักกับสองผู้อาวุโสกลับไปสีหน้าไม่ค่อยดีเลย พวกเขาไม่ได้ทำให้เจ้าลำบากใจจริงๆ หรือ?”
“ท่านดูท่าทางข้า เหมือนมีเรื่องอะไรหรือ?” เธอเลิกคิ้วขึ้น ชายตามองเขาแวบหนึ่ง
“ไม่ค่อยเหมือนเท่าไร” เขาฉีกยิ้มกว้าง เอ่ยว่า “เยี่ยมมาก! ออกมาก็กลายเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลัง ความเร็วของการบรรลุขั้นจะผิดแปลกเกินไปแล้ว”
“เฟิ่งจิ่ว เจ้าเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังแล้วจริงหรือ?”
“เจ้าบรรลุขั้นข้างในสำเร็จได้อย่างไร?”
“ล้วนบอกกันว่าระดับหลอมแก่นพลังทะลวงถึงยาก เจ้าหลอมแก่นพลังทองภายในเวลาสั้นๆ เพียงนั้นได้อย่างไร?”
“ใช่ บอกพวกเราหน่อยเถอะ!”
เหล่านักเรียนสำนักศึกษาหกดาราแต่ละคนมองเฟิ่งจิ่วอย่างใจจดใจจ่อ ตั้งตารอจะได้ประสบการณ์จากเธอบ้าง สำหรับเฟิ่งจิ่วคนนี้ที่เข
