กระฉับกระเฉงเดินออกไป ทว่าเมื่อออกไปก้าวแรก เธอถึงเพิ่งสังเกตว่าหินวิญญาณใต้เท้าเป็นสีเทาๆ ราวกับว่ากลิ่นอายของหินวิญญาณถูกรีดเค้นจนแห้ง แม้จะไม่หมดเกลี้ยง แต่ดูท่าทางก็ประมาณหนึ่งแล้ว
“กลิ่นอายพลังวิญญาณรอบๆ นี้เหมือนจะลดลงไปไม่น้อยเลย” เธอกระซิบพลางมองไปรอบข้าง เพราะมีม่านหมอกขวางกั้นจึงมองไม่เห็นภายนอก แต่รู้สึกได้ว่ากลิ่นอายในอากาศไม่ได้ลดลงไปมากอย่างที่เธอว่า แต่แทบจะถูกดูดซับไปเสียสะอาดหมดจด
เธอลูบๆ จมูกโดยทันที ดวงตาวาววับ รู้สึกผิดอยู่บ้าง “คงจะไม่มาหาเรื่องข้ากระมัง? เหมือนจะไม่มีกฎว่าดูดซับกลิ่นอายพลังวิญญาณในนี้จนหมดไม่ได้นี่นา? แต่ข้าก็ไม่นับว่าดูดไปหมด พักเสียหน่อยพลังวิญญาณน่าจะกลับมาแล้ว”
………………………………………………….
ตอนที่ 918 หลอมแก่นพลังขั้นกลาง
เธอคิดพลางเดินไปข้างนอก ข้ามผ่านค่ายกลแต่ละด่าน เมื่อมาถึงค่ายกลสุดท้ายด้านนอก ก็เห็นร่างหนึ่งที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือดล้มหมดสติอยู่บนพื้น เธออดไม่ได้ตกใจเล็กน้อย ก่อนจะเข้าไปร้องเรียก
“เฮ้?”
เธอเห็นไม่มีการเคลื่อนไหวจึงย่อตัวลงตรวจชีพจร ครั้นเห็นว่าเป็นลมจึงจะเดินข้ามไป แต่เมื่อหางตาเหลือบเห็นถุงหินวิญญาณตรงเอวของนักเรียนคนนั้นก็หัวเราะร่าทันที
“เอาเถอะ! ข้าจะเป็นคนดีสักครั้ง”
เธอยื่นมือหยิบถุงหินวิญญาณมาเก็บเข้าห้วงมิติ ก่อนจะแบกคนที่หมดสติขึ้นมาหมายจะพาออกไปด้วย ใครจะรู้ว่าเดินไปอีกระยะหนึ่งก็พบนักเรียนที่หมดสติและทั่วร่างถูกกร
