ู้ว่าเจ้าตัวเล็กกลมๆ นี้เป็นสัตว์เทวะ
ทุกคนจากสำนักอื่นก็กำชับและย้ำเตือน จากนั้นถึงจะเดินไปด้านในประตูค่ายกล นักเรียนห้าสำนักศึกษารวมห้าสิบคน ด้วยเหตุนี้จึงแบ่งเป็นสามกลุ่มส่งเข้าประตูค่ายกล พวกรองเจ้าสำนักหลังเห็นพวกเฟิ่งจิ่วหายไปในประตูค่ายกล ถึงจะหมุนตัวจากไป
“เจ้าตัวเล็ก ไปกันเถอะ! ระหว่างที่นายเจ้ายังไม่ออกมา เจ้าก็ติดตามข้าไปเถอะ” รองเจ้าสำนักกล่าว แล้วอุ้มอสูรกลืนเมฆาตัวกลมขึ้น
ทว่าโม่เฉินในชุดขาวราวเทพจุติกลับเดินเข้ามา บอกรองเจ้าสำนักว่า “สัตว์เลี้ยงตัวนี้ยกให้ข้าเถอะ!”
“นี่…” รองเจ้าสำนักลังเลไปบ้าง
“กรร!” แม้แต่อสูรกลืนเมฆายังคำรามเบาๆ
………………………………………………….
ตอนที่ 906 เจอข้าคือโชคร้ายของเจ้า
“ช่วงนี้ว่างๆ ไม่มีธุระอะไร จะฆ่าเวลาเสียหน่อย” โม่เฉินกล่าวจบก็อุ้มกลืนเมฆาไปทันที
รองเจ้าสำนักเห็นเขาพาสัตว์เลี้ยงออกไป ก็ส่ายหน้าเผยรอยยิ้มจำใจ แล้วสาวก้าวตามออกไป
ขณะเดียวกันนี้ เฟิ่งจิ่วที่ออกจากประตูค่ายกลเพียงรู้สึกว่าถูกแรงหนึ่งผลัก ร่างกายโซเซถอยหลังไปสองสามก้าว เมื่อยั้งฝีเท้าไว้มั่นและเงยหน้ามองไปรอบๆ ก็เห็นความมืดสนิทไม่พบใครอื่น มีเพียงตนเองอยู่ตรงนี้
ดังนั้นหลังถอนหายใจเบาๆ เธอจึงใช้ดวงจิตสำรวจ พบว่าภายในหนึ่งลี้โดยรอบไม่มีคน มีเพียงเธอคนเดียว ทั้งที่เห็นว่าตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท เธอกลับไม่ความคิดที่จะพักผ่อน
ในนี้เป็นอย่างที่รองเจ้าสำนักบอกจริงๆ พลังวิญญาณล้นเหลือยิ่ง แม
