เห็นสิบคนทยอยมาถึงกันแล้ว นอกจากเนี่ยเถิงกับเซียวอี้หานรวมถึงเยี่ยจิงที่เธอคุ้นเคย ยังมีสองสามคนที่เคยเจอ เป็นนักเรียนสำนักพลังวิญญาณแทบทั้งหมด มองไปคราวๆ รวมเธอแล้วเป็นเก้าคน ไม่เห็นร่างโอวหยางซิว มองไปรอบหนึ่งถึงจะเห็นร่างหนึ่งมาจากบริเวณไม่ไกล
“เฟิ่งจิ่วเจ้ามาแล้ว!” เยี่ยจิงมายังข้างกายนาง เห็นนางมองโอวหยางซิวก็มองไปทางเขาด้วย
ยามนี้โอวหยางซิวที่เดินมาเห็นเฟิ่งจิ่วเช่นกัน เพียงเห็นเขาก็นึกถึงครั้งนั้นที่แพ้พ่ายในมือเขา ซ้ำยังโดนบังคับให้ก้มหัวเรียกเขาว่าอาจารย์ นึกถึงตรงนี้สีหน้าโอวหยางซิวคร่ำเครียดแล้วยังคร่ำเครียดได้อีก ขณะกำลังคิดจะหลีกเลี่ยงเขา ก็ได้ยินเสียงที่ทำให้หนังศีรษะตนเองด้านชาลอยมา
………………………………………………….
ตอนที่ 896 เขาไปด้วยหรือ?
“ศิษย์รัก เจ้ามาด้วยหรือ?” เฟิ่งจิ่วเข้าไปต้อนรับ เห็นท่าทางเขาที่ทั้งหน้าเขียนและอับอายปนโกรธ ก็หัวเราะร่าโดยฉับพลัน “เห็นอาจารย์ไม่ต้องขานเรียกหรือ? เร็วเข้า เรียนให้ฟังหน่อยซิ”
เสียงเธอไม่ดังไม่เบา ทุกคนรอบข้างกลับได้ยินกันหมด แต่ละคนมองทั้งสองเพียงรู้สึกตกตะลึง
นี่มันเรื่องอะไรกัน? ศิษย์อาจารย์อะไร? ความสัมพันธ์สองคนนี้ดีขึ้นแล้วหรือ? พวกเขาจำได้ว่าปีก่อนศิษย์พี่โอวหยางยังบอกตลอดว่าจะท้าประลองกับเฟิ่งจิ่ว แต่คล้ายว่าภายหลังจะท้าไม่สำเร็จกระมัง?
หรือว่าตอนที่พวกเขาไม่รู้จะเกิดเรื่องอะไรที่พวกเขาไม่รู้?
“เจ้าอย่าให้มันมากเกินไปนัก” เขาจ้องค
