ภูเขาด้านหลัง
กลางดึกวันนี้พวกเขารวมตัวในห้องโถงใหญ่ เฟิ่งจิ่วกำชับบางเรื่องกับพวกเขา สั่งพวกเขาว่าภายหลังตอนรับภารกิจออกไปต้องระวังหน่อย ขณะเดียวกันยังบอกพวกเขา ว่าผู้ฝึกวิชามารคนนั้นรู้เรื่องกระบี่คมพยับมาจากการสำรวจดวงจิต เขาคงคิดจะกอบโกย ข้อมูลยังไม่ปล่อยออกไป ด้วยเหตุนี้ช่วงนี้จึงต้องสังเกตการเคลื่อนไหวแต่ละฝ่าย
สุดท้ายเธอยังบอกหลัวอวี่ว่า “หลังฟ้าสว่างเจ้าไปตามหาหอสายลมหนาว บอกเริ่นเสียงว่ามีกลุ่มอำนาจกำลังวางแผนในมุมมืด คิดจะกลืนกลุ่มอำนาจตำหนักยมราช เจ้าให้เขาระวังตัวมากๆ หน่อย แล้วถามว่าเขาส่งยมราชน้อยให้คนมารับไปอย่างปลอดภัยหรือยัง”
“ขอรับ นายท่านโปรดวางใจ ข้าจะออกเดินทางตั้งแต่ฟ้าสว่าง” หลัวอวี่ขานรับ
เฟิ่งจิ่วพยักหน้าถึงจะลุกขึ้นกลับห้อง รอนางออกไปคนอื่นๆ ยังนั่งอยู่ในห้องโถง เพื่อปรึกษาหารือเรื่องราว
กระทั่งช่วงเย็นวันต่อมา หลัวอวี่ที่ออกไปกลับมาแล้ว ถามไถ่ว่า “นายท่านยังอยู่ในเรือน? หรือว่ากลับสำนักศึกษาแล้ว?”
“ยังอยู่ในเรือน แต่ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่ออกมาเลย” ฟั่นหลินเอ่ย พร้อมถอนหายใจเบาๆ ถามว่า “เรื่องที่นายท่านสั่งเจ้าไปทำเป็นอย่างไรบ้าง?”
“อืม ข้านำสาสน์ไปถึงแล้ว และถามเรื่องที่นายท่านต้องการถาม กำลังจะไปรายงานนายท่าน” เขากล่าวจบ ยังบอกว่า “ข้าจะไปดูในเรือนนายท่านเสียหน่อย”
“ข้าจะไปด้วย” ฟั่นหลินตามไปทันที
มาถึงภายในเรือน เหลิ่งซวงกับเหลิ่งหวาสองคนล้วนอ
