ยู่ด้วย พวกเขาถามว่า “นายท่านเล่า? ยังไม่ออกมาหรือ?”
“พวกเจ้ามาหานางมีธุระอะไร? ข้าจะไปรายงาน” เหลิ่งหวากล่าว แล้วเข้าไปเคาะประตูเรียก “นายท่าน พี่ใหญ่หลัวกลับมาแล้วขอรับ”
ภายในห้องไม่มีการเคลื่อนไหว ผ่านไปสักพักประตูห้องถึงจะเปิดออก เฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงเดินออกมา มองพวกเขาในลานบ้าน สายตาก็หยุดลงบนร่างหลัวอวี่
หลัวอวี่เห็นท่าทางก็รีบร้อนรายงานว่า “นายท่าน ข้าน้อยส่งสาสน์ไปถึงแล้ว เริ่นเสียงคนนั้นบอกว่าส่งยมราชน้อยให้คนมารับไปอย่างปลอดภัย นายท่านไม่ต้องเป็นห่วง”
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ก็พยักหน้า มองๆ ท้องฟ้า ก่อนจะบอกว่า “เช่นนั้นข้าจะกลับสำนักศึกษาก่อน มีเรื่องอะไรค่อยแจ้งข้าแล้วกัน!” เธอกำชับ จากนั้นค่อยสาวก้าวเดินออกไป
………………………………………………….
ตอนที่ 894 เข้าร่วมงานแข่งสำนักศึกษา
เห็นนางจะไปแล้ว ทุกคนจึงพากันไปส่งนางถึงนอกคฤหาสน์ หลังเห็นนางขี่บนหลังเหล่าไป๋และพาอสูรกลืนเมฆาออกไป พวกเขายืนที่เดิมสักพักถึงจะกลับไปภายในคฤหาสน์
แม้บอกว่าเป็นนายบ่าว แต่นายท่านปฏิบัติกับพวกเขาเฉกเช่นครอบครัว พวกเขาต่างรู้ว่านายท่านเห็นเซี่ยงหวาถูกฆ่าในใจจึงโศกเศร้านัก ถึงอย่างไรทุกคนที่ติดตามนางล้วนถูกคัดเลือกออกมาอย่างดี ยามนี้กลับจากไปเช่นนี้
นึกถึงตรงนี้ทุกคนต่างแอบๆ ตัดสินใจในใจ ว่าจะต้องขยันฝึกบำเพ็ญและแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็ว!
เช้าตรู่วันต่อมา หลังเฟิ่งจิ่วไปตลาดมืดก็กลับถึงสำนักศึกษา หลังจากเข้าประตูใหญ่ส