เมื่อเหลิ่งซวงนำยาอายุวัฒนะและรางวัลกลับมา ด้านหลังยังมีคนตามท้ายมา
นักวิเคราะห์ยาเซียนพวกนั้นพร้อมด้วยโม่เฉินล้วนตามหลังมายังประตูห้อง หลังเหลิ่งซวงเข้าไป พวกเขาก็คอยรออยู่นอกประตู
ภายในห้อง เฟิ่งจิ่วเก็บยาอายุวัฒนะไป แล้วมองของรางวัล นอกจากเซียนท้อวิญญาณหายากยิ่งสามผล ยังมีเมล็ดพันธุ์ยาทิพย์ล้ำค่าสองห่อ รวมถึงสมุนไพรราคาพันชั่งหลายต้น รวมถึงโสมภูเขาโบราณอายุห้าร้อยปีอีกหนึ่ง
“รางวัลมากมายนัก ของพวกนี้บางอย่างอยู่ข้างนอกมีเงินยังซื้อไม่ได้” เธอมองอย่างนี้ดูอย่างนั้น สุดท้ายถึงจะเก็บไป
“นายท่าน นักวิเคราะห์ยาเซียนสองสามท่านค่อยอยู่ด้านนอก อยากพบหน้านายท่านเจ้าค่ะ” เหลิ่งซวงกล่าว พร้อมมองไปยังนางที่สีหน้าระรื่น
เฟิ่งจิ่วจิบน้ำชาถึงจะบอกว่า “ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ!”
“เจ้าค่ะ”
เหลิ่งซวงเดินมาเปิดประตู แต่เมื่อประตูห้องเปิดออก ชัดเจนว่าคนเพิ่มมาไม่น้อยเลย เห็นเช่นนี้เพียงบอกนักวิเคราะห์ยาเซียนพวกนั้นว่า “นายท่านข้าเชิญนักวิเคราะห์ยาทุกท่านเข้าไปด้านในเจ้าค่ะ”
นักวิเคราะห์ยาเซียนพวกนั้นยิ้มโดยฉับพลัน ส่วนคนอื่นๆ ด้านหลังท่าทีแปลกไป มีคนถามไถ่ว่า “แม่นางท่านนี้ โปรดไปแจ้งแทนที ว่าพวกเราอยากคารวะภูตหมอเช่นกัน”
“ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ นายท่านข้ายุ่งมาก” กล่าวจบ หลังเชิญนักวิเคราะห์ยาเซียนพวกนั้นเข้าไปด้านใน ประตูห้องก็ปิดลงอีกครั้ง ไม่สนใจสีหน้าพวกเขาที่แข็งทื่อไปแม้แต่น้อย
นัดวิเคราะห์ยาเซียนทั้ง
